Beeld: Canva
Dat je tijdens het stoeien een keer een klap op je neus krijgt, kan de beste overkomen. Maar als je kind zo kwaad wordt dat hij je tand eruit slaat, voelt toch heel anders.
Shirley, getrouwd, moeder van een zoon (6) en dochter (4): “Onze zoon is nooit echt een driftkikker geweest, afgezien van de driftbuien die elke peuter wel heeft. Toch is er na zijn vijfde verjaardag een soort ommekeer geweest in zijn gedrag, en niet op een positieve manier. Hij is brutaal, opstandig en snel boos. Hij heeft het laatste jaar meer straf gehad dan in de vijf jaar ervoor.
Als hij iets niet mag, schopt en slaat hij alles bij elkaar. Ook terroriseert hij zijn zusje. Ik probeer echt alle opvoedkundig verantwoorde strategieën, maar het lijkt allemaal niet te helpen. Elke dag strijd is funest voor de band met je kind. Ik heb me rot gegoogeld of dit vaker voorkomt bij zesjarigen. Of het iets tijdelijks kon zijn.
Het escaleerde volledig op een verder doodnormale middag. Onze kinderen krijgen een uur schermtijd per dag en dat uur was om. Mijn man pakte de afstandsbediening en zette de tv uit. Vervolgens flipte onze zoon compleet. Hij begon te schreeuwen, te schelden en om zich heen te slaan. Hij pakte de afstandsbediening weer, omdat hij verder wilde kijken.
Mijn man ging ook tegen hem tekeer, dat hij dit soort taal en gedrag niet tolereerde. Onze zoon haalde uit, smeet de afstandsbediening zijn kant op en raakte hem vol op zijn mond. We zagen een tand door de lucht vliegen. Daar schrok hij zelf ook van, dat zag ik aan hem. Hij stormde daarna naar zijn kamer.
Mijn man opende zijn mond en ik schrok me dood: hij miste echt een tand. In shock zaten we elkaar een tijdje aan te kijken. Gelukkig konden we de tand nog vinden. Blijkbaar moet je die of terug in je mond plaatsen of in melk bewaren, dus dat deden we. Gelukkig kon de spoedtandarts de boel nog redden.
Dit was voor ons echt de druppel. Dit kan zo niet langer. Ik heb contact opgenomen met een pedagoog die ons gaat helpen onze zoon weer te bereiken. Ik vind het vreselijk dat het voelt alsof we de connectie met hem kwijt zijn. Hij voelt als een totaal ander kind. Ik hoop dat we met goede begeleiding zijn gedrag weer kunnen veranderen.”
Mentale draagkracht, de woningmarkt die compleet vastzit en financiële onzekerheid. Maar liefst 85 procent van de (aanstaande) ouders maken zich zorgen over de toekomst van hun kind. Je leest er hier meer over.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.
