Beeld: Canva
Dat je tijdens het stoeien een keer een klap op je neus krijgt, kan de beste overkomen. Maar als je kind zo kwaad wordt dat hij je tand eruit slaat, voelt toch heel anders.
Shirley, getrouwd, moeder van een zoon (6) en dochter (4): “Onze zoon is nooit echt een driftkikker geweest, afgezien van de driftbuien die elke peuter wel heeft. Toch is er na zijn vijfde verjaardag een soort ommekeer geweest in zijn gedrag, en niet op een positieve manier. Hij is brutaal, opstandig en snel boos. Hij heeft het laatste jaar meer straf gehad dan in de vijf jaar ervoor.
Als hij iets niet mag, schopt en slaat hij alles bij elkaar. Ook terroriseert hij zijn zusje. Ik probeer echt alle opvoedkundig verantwoorde strategieën, maar het lijkt allemaal niet te helpen. Elke dag strijd is funest voor de band met je kind. Ik heb me rot gegoogeld of dit vaker voorkomt bij zesjarigen. Of het iets tijdelijks kon zijn.
Het escaleerde volledig op een verder doodnormale middag. Onze kinderen krijgen een uur schermtijd per dag en dat uur was om. Mijn man pakte de afstandsbediening en zette de tv uit. Vervolgens flipte onze zoon compleet. Hij begon te schreeuwen, te schelden en om zich heen te slaan. Hij pakte de afstandsbediening weer, omdat hij verder wilde kijken.
Mijn man ging ook tegen hem tekeer, dat hij dit soort taal en gedrag niet tolereerde. Onze zoon haalde uit, smeet de afstandsbediening zijn kant op en raakte hem vol op zijn mond. We zagen een tand door de lucht vliegen. Daar schrok hij zelf ook van, dat zag ik aan hem. Hij stormde daarna naar zijn kamer.
Mijn man opende zijn mond en ik schrok me dood: hij miste echt een tand. In shock zaten we elkaar een tijdje aan te kijken. Gelukkig konden we de tand nog vinden. Blijkbaar moet je die of terug in je mond plaatsen of in melk bewaren, dus dat deden we. Gelukkig kon de spoedtandarts de boel nog redden.
Dit was voor ons echt de druppel. Dit kan zo niet langer. Ik heb contact opgenomen met een pedagoog die ons gaat helpen onze zoon weer te bereiken. Ik vind het vreselijk dat het voelt alsof we de connectie met hem kwijt zijn. Hij voelt als een totaal ander kind. Ik hoop dat we met goede begeleiding zijn gedrag weer kunnen veranderen.”
Mentale draagkracht, de woningmarkt die compleet vastzit en financiële onzekerheid. Maar liefst 85 procent van de (aanstaande) ouders maken zich zorgen over de toekomst van hun kind. Je leest er hier meer over.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Julia (39) haar ervaring. Haar 9-jarige zoon zat rustig in de auto te gamen terwijl zij de hond uitliet. Tot ze terugkwam en er ineens politie bij de auto stond.
Een dochter in huis, knuffels op de bank en een kind dat je hart steelt: voor Mart Hoogkamer is het vaderschap alles waar hij op hoopte. Toch ging aan dat geluk een moeilijke periode vooraf, waarover de zanger nu openhartig vertelt.
