Die ‘vrolijke’ kinderkarren in winkels zijn er alleen maar om ouders tot het uiterste te drijven, vindt Kira Gilbertson. Op Scary Mommy lucht ze haar hart.
Lees verder onder de advertentie
‘Het gebruik van zo’n kar is een psychologische marteling’, schrijft ze.
‘Je kunt er niet omheen’
En deze begint al bij de ingang van de winkel, waar de karretjes pontificaal bij de deur staan. ‘Je kunt er niet omheen. Geen enkele ouder wil een winkelbezoek beginnen met een dramatische peuter, dus je moet zo’n wagen wel pakken.’ Zit je kind erin, dan gaat het rijden allesbehalve soepel. Kira: ‘Je kunt er onmogelijk mee sturen: ik weet niet hóe vaak ik tegen stellingen of medewerkers heb geramd. En ruimte voor de boodschappen? Die is er niet. Dus de kar is én moeilijk te besturen én er past niets in. Fantastisch.’
Dan nog zoiets: ook al zet Kira haar kind in de riem, op een gegeven moment hangt ze altijd over het deurtje heen. ‘Ze wringt zich uit de riem en komt los, zonder dat ik het doorheb. Vervolgens duikt ze uit de kar en moet ik haar dragen, terwijl ik het gevoel van woede voor die kar van me af probeer te zetten. Oh, ik ben de winkel trouwens uitgegaan. Dat snap je wel.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.