School, werk, sportclubs, verjaardagen: met zo’n overvolle agenda snak je soms naar wat rust. Behalve het gezin van Amber Leventry. Zij kunnen niet zonder de drukte.
‘Ik hoef mijn kinderen maar op te halen van school of een dagje weg, en ze vragen alweer wat we daarna gaan doen’, zegt Amber. ‘Mijn kinderen, één van 8 en een tweeling van 6, zijn ontzettend sociaal en actief. Dat hebben ze van mij, want ik doe ook van alles: yoga, hardlopen, crossfit, werken, met vrienden afspreken. De kinderen zijn daarmee opgegroeid. Ze zijn het gewend dat mensen bij ons in en uit lopen en dat we vaak op pad gaan. Die drukte hebben ze ook echt nodig.’
Gezinnen die de hele dag thuis blijven om te luieren en te ontspannen, begrijpt Amber dan ook niet goed. ‘Mijn kinderen kunnen zichzelf prima vermaken, maar teveel thuis zijn maakt ze op een gegeven moment wel opgewonden en geïrriteerd. Ook krijg ik honderd meer vragen en willen ze meer snacks.’ Het wordt al snel een nachtmerrie, beschrijft Amber. ‘Ik ga schreeuwen, omdat mijn ergernissen oplopen, en vind mijn kinderen minder leuk.’
Lees ook
‘Mijn partner en ik geven elkaar drie uur per week me-time’
Ook voor de kinderen zelf wordt het er niet gezelliger op. ‘Ze doen heus wel spelletjes en bouwen de grootste forten met hun speelgoed, maar ook zij zijn blijer als we iets buitenshuis gaan doen. Daarom gaan we vaak fietsen, naar het park, de bieb of het zwembad – soms allemaal op dezelfde dag. We gaan van het ene avontuur naar het andere. Voor sommige families zal zo’n drukke agenda too much zijn, maar bij ons werkt het.’
Bron: Scary Mommy
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
