Beeld: Canva
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Saar: “Nog voordat ik moeder werd, nam ik mezelf één ding heel plechtig voor: mijn huis zou altijd een open huis zijn. Iedereen mocht komen spelen. Altijd.
Waarom? Omdat ik vroeger zélf dat kind was dat nét iets te vaak te horen kreeg dat vriendinnen niet mochten komen spelen. En dus zat ik altijd bij hun thuis. Dat gevoel is me altijd bijgebleven. Dus toen ik kinderen kreeg, wist ik: bij ons is iedereen welkom. Nou… missie geslaagd. Misschien zelfs iets té geslaagd.
Mijn achtjarige zoon Milo heeft standaard een halve speeltuin achter zich aan. De ene middag zitten er twee kinderen aan tafel, de volgende ineens acht. Ze bouwen hutten in de woonkamer, slepen speelgoed van boven naar beneden, eten gezellig mee en laten een spoor van kruimels en speelgoed achter waar een forensisch team nog dagen werk aan zou hebben.
Maar ik geniet ervan. Ja, mijn vloer ziet er af en toe uit alsof er een moddermarathon is gehouden en mijn woonkamer verandert regelmatig in een ontplofte kinderopvang. Maar ik vind het geweldig dat al die kinderen zich hier zo thuis voelen. En Milo glundert als hij kan zeggen: ‘Kom maar mee naar ons, dat mag altijd van mijn moeder.’
Zijn beste vriendje Sonnie is hier bijna iedere dag te vinden. Opvallend genoeg hebben ze nog nooit bij hem thuis gespeeld. Of nou ja, ik weet de reden wel.
Zijn moeder houdt ontzettend van een schoon huis. Zó schoon dat ik weleens denk dat ze smetvrees heeft. Binnen spelen is eigenlijk geen optie, want daar wordt het huis vies van. Buiten spelen was lange tijd ook ingewikkeld, want dan werd Sonnie vies. Op aandringen van zijn vader is ze daar gelukkig wat losser ingeworden, maar er zijn nog steeds behoorlijk wat regels voor het buitenspelen.
Bij ons zijn die er niet zo. Hier mag je op de grond zitten, hutten bouwen, met vieze knieën binnenkomen en lekker meedoen met de rest. Wordt er iets vies? Dan pak ik een doekje. Zo simpel is het. Ik merkte dan Sonnie het heerlijk vond om hier niet op zijn tenen te hoeven lopen. Maar vorige week mocht het ineens niet meer.
Er speelde een hele club kinderen binnen, toen ik Sonnie ineens sip bij de open achterdeur zag staan. ‘Waarom kom je niet naar binnen?’ vroeg ik. ‘Dat mag niet meer van mama.’ De reden? Blijkbaar waren zijn voeten volgens haar altijd vies als hij bij ons had gespeeld.
Ik wist echt even niet wat ik moest zeggen. Ik voelde me eigenlijk ook een klein beetje beledigd. Haar zoon speelt hier bijna dagelijks, eet gezellig mee, is altijd welkom en ik zorg met liefde voor hem alsof hij een beetje van mezelf is. Allemaal omdat ze bij zijn huis niet welkom zijn. En dan zijn vieze voeten ineens een probleem?
Zijn moeder is verder echt hartstikke aardig hoor. We kunnen prima met elkaar opschieten en hebben zelfs weleens samen een wijntje gedronken. Maar dit vond ik toch wel van de zotte.
Toen Sonnie na 20 minuten nog voor de deur stond te kijken, besloot ik het toch aan haar te gaan vragen. En ja hoor, het klopte. Sonnie had volgens haar weleens kattenharen onder zijn voeten zitten als hij thuiskwam. En daar kon ze dus heel slecht tegen.
Ik vertelde dat het natuurlijk helemaal haar keuze is waar haar zoon speelt. Maar dat ik het wel zielig vond dat alle andere kinderen binnen speelden terwijl Sonnie eenzaam en alleen stond toe te kijken.
Inmiddels mag Sonnie weer komen spelen. De oplossing: hij neemt nu sloffen mee. Ik vind het wat van. Maat als dat betekent dat hij weer lekker kan ravotten met de rest, trek ik ze met liefde voor hem aan.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Wie zondag naar buiten kijkt, kan zomaar verrast worden door een opvallend luchtverschijnsel: een gigantische zeppelin die laag over een deel van Nederland vliegt.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Influencer Laura Brijde (30) verruilde Nederland voor het zonnige Spanje, waar ze samen met haar man Tony en hun twee zoontjes Yuilan en Río woont. Inmiddels weet ze één ding zeker: haar kinderen ziet ze het liefst opgroeien onder de Spaanse zon.
