Beeld: Getty Images
Elke moeder kent zo’n strijd. Zo’n totaal onnodige, maar toch eindeloos durende strijd met een peuter. En als je dan ook nog eens commentaar krijgt van een onbekende op straat doet dat je spreekwoordelijke emmer helemaal overlopen. Jade (30) vertelt er meer over.
Jade: “Deze week had ik bonje met mijn peuter vanwege haar wanten. In een poging om naar de supermarkt te wandelen, weigerde mijn dochter haar wanten aan te trekken, met een ongekende felheid. Ik had álles geprobeerd. Wanten met haar lievelingsfiguurtjes erop, handschoenen ‘net als mama’, maar het had allemaal geen zin. Zodra ik ze aantrok, werden ze woedend van haar handen getrokken.
Dus daar stond ik dan op een ijskoude dinsdagochtend. Peuter in een dikke jas, muts op, sjaal om, maar met blote knuistjes. Ik zuchtte. Die kleine handjes gaan vanzelf koud aanvoelen, dan zal ze haar wanten heus wel aan willen, toch? Nou, nee dus. Ze huppelde koppig, maar vrolijk voor mij uit, richting de supermarkt.
Tot we haar tegenkwamen. Een dame op leeftijd, strak opgemaakt, mantelpakje aan en een blik alsof ze me zojuist op heterdaad betrapte. ‘Nou nou’, zei ze, met een afkeurende blik naar mijn dochter. ‘Geen wanten? In deze kou?’ Ze schudde haar hoofd. ‘Wat onverantwoord van mama. Tja, sommige moeders..”
Het is alsof een vulkaan in mij uitbarstte. Dagelijkse strijd om de meest onzinnige dingen, slapeloze nachten, de eindeloze discussies over kleding, eten, tandenpoetsen, alles kwam samen. ‘Oh, u heeft gelijk!’ riep ik het uit, terwijl ik overdreven in mijn tas rommel. ‘Ik wás helemaal vergeten dat ik vandaag wél een perfecte moeder moest zijn! Stom van me. Morgen weer een nieuwe poging. Maar bedankt voor uw ongevraagde oordeel, daar kan ik echt wat mee!’
Ze deinsde achteruit, duidelijk niet gewend dat ‘sommige moeders’ gewoon terugpraten. Mijn dochter keek me verbaasd aan en greep mijn hand. Koud, maar nog steeds geen enkele intentie om die verdomde wanten aan te trekken. Met een hoofd dat nog nagloeide van boosheid liep ik verder, terwijl ik de dame iets hoor mompelen over ‘de generaties van tegenwoordig’. Achja, sommige moeders… die laten hun kinderen zelf voelen waarom wanten toch best handig kunnen zijn.”
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
