De eerste kinderfeestjes zijn mijlpalen. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor de ouders. Wie mag komen, wat er getrakteerd wordt, en vooral: als je geen uitnodiging krijgt, kan het verrassend veel losmaken. Kaity (34) merkte dat toen haar zoontje ineens niet meer welkom bleek op het feestje van zijn vriendje.
Lees verder onder de advertentie
Kaity: “Mijn zoontje van vier heeft sinds hij naar de basisschool gaat een vaste kameraad. Ze spelen elke dag samen en kunnen uren in hun eigen wereldje verdwijnen. Zijn moeder kende ik vooral van het halen en brengen. Een wat ongemakkelijke vrouw; vriendelijk genoeg, maar niet iemand met wie ik spontaan koffie zou gaan drinken. Toch deden we altijd aardig tegen elkaar, want onze kinderen konden het zo goed vinden.
Lees verder onder de advertentie
Groot nieuws
Al wekenlang ging het over de verjaardag van haar zoon. Zowel zij als het jongetje zelf vertelden regelmatig dat ze druk bezig waren met het plannen van zijn feestje en dat mijn zoon ook mocht komen. Mijn kind keek er enorm naar uit. Hij had nog niet veel feestjes meegemaakt, dus dit was groot nieuws.
Lees verder onder de advertentie
Op een dag vertelde de moeder dat ze met de jongens naar een ballenbak in de buurt wilde. Ze wilde daar het feestje vieren en ze gingen even ‘proefdraaien’. Mijn zoon mocht mee. Hij kwam stralend thuis en had de tijd van zijn leven gehad. Ik vond het allemaal een beetje bijzonder, maar ook wel leuk dat ze hem er zo bij betrok.
Een paar weken later nodigden we haar zoon uit voor het feestje van mijn kind. Ze antwoordde dat hij erbij zou zijn en dat ze het feestje van haar zoon waarschijnlijk de week erna zouden vieren. De uitnodiging zou nog volgen. Daarna bleef het stil.
Het feestje van mijn zoon kwam en ging, haar kind kwam vrolijk spelen, maar over hun feestje hoorde ik niets meer. Toen ik haar later vroeg of het nog doorging en of haar zoon misschien cadeauwensen had, kreeg ik een berichtje terug dat mijn bloed deed koken: haar zoon had de mijne niet op zijn lijstje gezet. Hij was niet meer uitgenodigd. Ze bracht het alsof het niks was.
Lees verder onder de advertentie
Woedend
Wekenlang had ze mijn zoon verteld dat hij mocht komen, ze hadden zelfs samen in die ballenbak gespeeld, en nu was hij ineens van de lijst geschrapt? Natuurlijk begrijp ik dat je niet de hele klas kunt uitnodigen. En dat kinderen van vier soms van gedachten veranderen of nieuwe vriendjes krijgen. Maar zeg dan als volwassen vrouw niet dagelijks tegen een kind dat hij wél mag komen. Laat een kind niet wekenlang in spanning wachten op iets wat nooit zal gebeuren.
Lees verder onder de advertentie
Ik was woedend, maar bleef beleefd. We moeten tenslotte nog jaren over hetzelfde schoolplein lopen. Toch merk ik dat aardig doen met sindsdien veel moeite kost. Elke keer als ze me groet, glimlach ik terug, maar vanbinnen voel ik weer die steek van boosheid.
Knagen
Misschien kan ik het ooit loslaten, voor mijn eigen gemoedsrust. Maar voorlopig blijft het knagen. Niet eens om mezelf, maar om dat kleine jongetje van mij, dat zo blij was met de gedachte dat hij op dat feestje mocht komen. Gelukkig heeft hij er zelf geen woord meer over gerept.”
Het kan nog gekker: ook een andere moeder maakte een opmerkelijke verjaardag mee: “Er was geen kinderfeestje, maar of we wel een cadeau wilde opsturen.” Je leest het hier.
Carice van Houten speelt voor het eerst in zeven jaar weer in een speelfilm: A Family. In de film staat de impact van een scheiding op kinderen centraal, een thema dat haar persoonlijk raakt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Hanne (31) haar vraagstuk. Kan ze haar twee kinderen in de bakfiets laten zitten als ze de supermarkt in glipt voor een snelle boodschap?
Maureen was net vier maanden aan het daten met Jonathan, toen ze onverwacht zwanger werd. Ze dacht dat Valentijnsdag de uitgelezen kans was om hem dat te vertellen. Het liep net even anders.