Voormalig blogger Jenna Karvunidis was in 2008 zwanger van haar eerste kind, een dochter. Om haar familie en vrienden op een ludieke manier te verrassen, bakte ze een taart en vulde deze met een roze vulling. Vervolgens gooide ze de onthulling online en voilà: de gender reveal party was geboren.
Al snel namen duizenden mensen haar idee over en nu, jaren later, is het feest uitgegroeid tot een wereldwijd (marketing)succes.
Is toch fantastisch? Zou je zeggen, maar Jenna zelf denkt daar toch anders over. Op Facebook schrijft ze: ‘Ik heb er gemengde gevoelens bij, want het is gewoon een gekkenhuis geworden. Letterlijk. Van vuurwapens tot bosbranden: meer dan ooit wordt er de nadruk gelegd op het geslacht van de baby. Maar een jongen of meisje, wat maakt het uit?’
Lees ook
Deze vader vindt gender reveal parties ‘veel te ver’ gaan >
Jenna vindt dat wanneer je de focus al vóór de geboorte op het geslacht legt, je kind zijn of haar talenten uiteindelijk niet optimaal kan ontwikkelen. ‘Want die hebben niets te maken met wat er tussen hun benen zit.’ Aan het eind van haar post deelt de moeder nog een grappig feitje: ”s Werelds eerste gender reveal-baby is een meisje dat graag pakken draagt!’
Meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
