Beeld: Pexels
Tamara’s zoontje Luca heeft autisme. Sinds de diagnose is ontdek zijn veel vrienden en familie opeens kinderarts, pedagoog of gedragsexpert en hebben ze advies voor haar hoe ze met haar zoontje moet omgaan.
Tamara: “Een paar maanden geleden kreeg mijn zoontje, Luca (4), de diagnose autisme. We wisten al langer dat hij anders was dan andere kinderen. Hij had extreme driftbuien, vond drukke plekken overweldigend en kon volledig opgaan in zijn eigen wereld. Maar het duurde even voordat we écht begrepen waarom. Toen we eindelijk de bevestiging kregen, viel er een puzzelstukje op zijn plek. Wat ik niet had verwacht, was dat met die diagnose ook een eindeloze stroom ongevraagde adviezen zou komen.
Vanaf het moment dat ik voorzichtig begon te vertellen over Luca’s autisme, leek iedereen ineens een expert. ‘Maar hij kijkt je toch gewoon aan?’, ‘Mijn neefje was ook zo, is gewoon een fase.’ En: ‘Je moet hem gewoon wat strenger aanpakken.’ Ik hoorde het allemaal. Alsof ze met een paar losse opmerkingen mijn hele werkelijkheid konden ontkennen.
Ik hoef geen discipline-lessen van iemand die nooit een paniekaanval van een kind met autisme dichtbij heeft meegemaakt
Op het schoolplein was het niet veel beter. Als Luca een meltdown kreeg omdat de overgang van school naar huis te veel was, voelde ik de blikken al prikken. Andere moeders die hun kind kalm in de bakfiets zetten en mij dan toefluisterden: ‘Misschien moet je hem gewoon wat meer structuur geven.’ Alsof ik dat niet al deed en hierbij hulp kreeg van een medisch specialist. Het is voor mij ook allemaal nog nieuw en ik ben ook nog aan het uitvogelen wat werkt en wat niet.
Wat me nog het meest raakt, zijn de opmerkingen over mijn opvoeding. Dat ik Luca ‘te soft’ aanpak, ‘te veel zijn zin geef’ of hem ‘niet leer hoe de wereld werkt’. Maar mensen zien niet hoe het echt is. Ze zien niet hoe hard ik mijn best doe om hem te begrijpen, om hem veiligheid te bieden in een wereld die voor hem veel te hard en chaotisch is.
Ja, ik kies er soms voor om hem iets te geven waarvan ik weet dat het een meltdown voorkomt. En ja, dat ziet er misschien uit als verwennen, maar voor ons is het overleven. Ik hoef geen discipline-lessen van iemand die nooit een paniekaanval van een kind met autisme van dichtbij heeft meegemaakt.
Lange tijd probeerde ik alles uit te leggen. Waarom Luca op een kinderfeestje apart ging zitten. Waarom hij geen oogcontact maakt als hij overprikkeld is. Waarom hij ineens oorverdovend begint te schreeuwen als het hem teveel wordt. Maar ik heb geleerd dat sommige mensen gewoon niet luisteren. Ze willen geen uitleg, ze willen alleen hun mening geven. Dus nu laat ik het los. Ik hoef niemand meer te overtuigen. Mijn energie gaat naar Luca, niet naar mensen die denken dat ze het beter weten.”
Denk je dat jouw kind mogelijk ook autisme heeft? Hier kun je lezen hoe je autisme kan herkennen en wat je kan doen als ouder om je kind te helpen.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
Eline’s buren hadden blijkbaar problemen met haar kinderen. In plaats van dat gewoon aan te geven, besloten ze het op een ander manier aan te kaarten.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
