Beeld: Pexels
Tamara’s zoontje Luca heeft autisme. Sinds de diagnose is ontdek zijn veel vrienden en familie opeens kinderarts, pedagoog of gedragsexpert en hebben ze advies voor haar hoe ze met haar zoontje moet omgaan.
Tamara: “Een paar maanden geleden kreeg mijn zoontje, Luca (4), de diagnose autisme. We wisten al langer dat hij anders was dan andere kinderen. Hij had extreme driftbuien, vond drukke plekken overweldigend en kon volledig opgaan in zijn eigen wereld. Maar het duurde even voordat we écht begrepen waarom. Toen we eindelijk de bevestiging kregen, viel er een puzzelstukje op zijn plek. Wat ik niet had verwacht, was dat met die diagnose ook een eindeloze stroom ongevraagde adviezen zou komen.
Vanaf het moment dat ik voorzichtig begon te vertellen over Luca’s autisme, leek iedereen ineens een expert. ‘Maar hij kijkt je toch gewoon aan?’, ‘Mijn neefje was ook zo, is gewoon een fase.’ En: ‘Je moet hem gewoon wat strenger aanpakken.’ Ik hoorde het allemaal. Alsof ze met een paar losse opmerkingen mijn hele werkelijkheid konden ontkennen.
Ik hoef geen discipline-lessen van iemand die nooit een paniekaanval van een kind met autisme dichtbij heeft meegemaakt
Op het schoolplein was het niet veel beter. Als Luca een meltdown kreeg omdat de overgang van school naar huis te veel was, voelde ik de blikken al prikken. Andere moeders die hun kind kalm in de bakfiets zetten en mij dan toefluisterden: ‘Misschien moet je hem gewoon wat meer structuur geven.’ Alsof ik dat niet al deed en hierbij hulp kreeg van een medisch specialist. Het is voor mij ook allemaal nog nieuw en ik ben ook nog aan het uitvogelen wat werkt en wat niet.
Wat me nog het meest raakt, zijn de opmerkingen over mijn opvoeding. Dat ik Luca ‘te soft’ aanpak, ‘te veel zijn zin geef’ of hem ‘niet leer hoe de wereld werkt’. Maar mensen zien niet hoe het echt is. Ze zien niet hoe hard ik mijn best doe om hem te begrijpen, om hem veiligheid te bieden in een wereld die voor hem veel te hard en chaotisch is.
Ja, ik kies er soms voor om hem iets te geven waarvan ik weet dat het een meltdown voorkomt. En ja, dat ziet er misschien uit als verwennen, maar voor ons is het overleven. Ik hoef geen discipline-lessen van iemand die nooit een paniekaanval van een kind met autisme van dichtbij heeft meegemaakt.
Lange tijd probeerde ik alles uit te leggen. Waarom Luca op een kinderfeestje apart ging zitten. Waarom hij geen oogcontact maakt als hij overprikkeld is. Waarom hij ineens oorverdovend begint te schreeuwen als het hem teveel wordt. Maar ik heb geleerd dat sommige mensen gewoon niet luisteren. Ze willen geen uitleg, ze willen alleen hun mening geven. Dus nu laat ik het los. Ik hoef niemand meer te overtuigen. Mijn energie gaat naar Luca, niet naar mensen die denken dat ze het beter weten.”
Denk je dat jouw kind mogelijk ook autisme heeft? Hier kun je lezen hoe je autisme kan herkennen en wat je kan doen als ouder om je kind te helpen.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Soms komen kinderen met vragen waar je als ouder even op moet schakelen, en precies dat gebeurt bij Roxeanne Hazes thuis.
Soms loopt het leven anders dan gehoopt. Dat geldt ook voor actrice Robin Martens die een punt heeft gezet achter haar relatie.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Sommige mama’s lijken wel een ingebouwd radarapparaat te hebben. Ze voelen het meteen als er iets mis is, nog voordat jij zelf doorhebt dat er een probleem is.
