Beeld: Canva
Twee kinderen, dezelfde worsteling, compleet andere uitkomst. Het ene kind krijgt een diagnose en extra begeleiding, het andere moet het zelf uitzoeken.
Hoofdauteur Johny Daniel legt uit hoe dat kan, en het antwoord is best confronterend.
Voor het onderzoek werden gegevens van zo’n 540.000 basisschoolleerlingen in Engeland onder de loep genomen. Of een kind een diagnose kreeg voor specifieke leerproblemen (zoals moeite met lezen of rekenen) hing niet alleen af van hoe het presteert. Ook de school zelf, het gezin, de taal die thuis wordt gesproken en zelfs hoe slim de klasgenoten gemiddeld zijn, spelen mee.
Minder dan 2 procent van de kinderen krijgt zo’n diagnose, terwijl internationale schattingen veel hoger liggen. Er glippen dus nogal wat kinderen tussendoor.
Op ‘sterke’ scholen worden leerproblemen sneller gespot. Als de rest van de klas goed presteert, valt een kind dat achterblijft sneller op. Maar op scholen waar lagere scores vaker voorkomen, verdwijnen diezelfde problemen makkelijker naar de achtergrond.
En dan is er nog het verschil tussen jongens en meisjes. Jongens krijgen twee keer zo vaak een diagnose, terwijl dat niet per se betekent dat zij meer problemen hebben. Ze laten het gewoon anders zien, drukker, zichtbaarder. Meisjes? Die tobben vaker in stilte, met faalangst of concentratieproblemen. En precies daardoor worden ze sneller over het hoofd gezien.
Ook meertalige kinderen hebben het lastiger. Als er thuis geen Engels wordt gesproken, wordt een leesprobleem al snel afgeschoven op “taalachterstand”, terwijl er óók sprake kan zijn van een leerstoornis. Gevolg: minder diagnoses, dus minder hulp. En dan speelt geld ook nog een rol. In Engeland moet je voor een officiële diagnose soms diep in de buidel tasten. Niet elk gezin kan dat. Rara wie er dus vaker wel hulp krijgt.
Daarom pleiten ze voor een landelijke aanpak, duidelijke richtlijnen en betere training voor leraren. Maar vooral ook objectieve toetsen voor alle kinderen, zodat problemen eerder en eerlijker worden gesignaleerd.
Ben je ook benieuwd welke sterrenbeelden een hekel hebben aan huiswerk? Je leest het hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Johny Daniel
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een oppasdag hier, een tas met kleertjes daar en ondertussen nog even vertellen hoe zij het vroeger deden: opa en oma spelen bij veel gezinnen een belangrijke rol. Toch zit niet iedere ouder op hun bemoeienis te wachten.
