Beeld: Canva
Twee kinderen, dezelfde worsteling, compleet andere uitkomst. Het ene kind krijgt een diagnose en extra begeleiding, het andere moet het zelf uitzoeken.
Hoofdauteur Johny Daniel legt uit hoe dat kan, en het antwoord is best confronterend.
Voor het onderzoek werden gegevens van zo’n 540.000 basisschoolleerlingen in Engeland onder de loep genomen. Of een kind een diagnose kreeg voor specifieke leerproblemen (zoals moeite met lezen of rekenen) hing niet alleen af van hoe het presteert. Ook de school zelf, het gezin, de taal die thuis wordt gesproken en zelfs hoe slim de klasgenoten gemiddeld zijn, spelen mee.
Minder dan 2 procent van de kinderen krijgt zo’n diagnose, terwijl internationale schattingen veel hoger liggen. Er glippen dus nogal wat kinderen tussendoor.
Op ‘sterke’ scholen worden leerproblemen sneller gespot. Als de rest van de klas goed presteert, valt een kind dat achterblijft sneller op. Maar op scholen waar lagere scores vaker voorkomen, verdwijnen diezelfde problemen makkelijker naar de achtergrond.
En dan is er nog het verschil tussen jongens en meisjes. Jongens krijgen twee keer zo vaak een diagnose, terwijl dat niet per se betekent dat zij meer problemen hebben. Ze laten het gewoon anders zien, drukker, zichtbaarder. Meisjes? Die tobben vaker in stilte, met faalangst of concentratieproblemen. En precies daardoor worden ze sneller over het hoofd gezien.
Ook meertalige kinderen hebben het lastiger. Als er thuis geen Engels wordt gesproken, wordt een leesprobleem al snel afgeschoven op “taalachterstand”, terwijl er óók sprake kan zijn van een leerstoornis. Gevolg: minder diagnoses, dus minder hulp. En dan speelt geld ook nog een rol. In Engeland moet je voor een officiële diagnose soms diep in de buidel tasten. Niet elk gezin kan dat. Rara wie er dus vaker wel hulp krijgt.
Daarom pleiten ze voor een landelijke aanpak, duidelijke richtlijnen en betere training voor leraren. Maar vooral ook objectieve toetsen voor alle kinderen, zodat problemen eerder en eerlijker worden gesignaleerd.
Ben je ook benieuwd welke sterrenbeelden een hekel hebben aan huiswerk? Je leest het hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Johny Daniel
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
