Beeld: Unsplash
Nu Vicki moeder is denkt ze nog vaak aan de niet-geboren broer of zus van haar dochter, met een flinke portie schuldgevoelens.
Vicki (23):
“Negentien was ik, tweedejaars student aan een zorgopleiding, net verkering met Chris én zwanger. Ik wist niet welke kant onze relatie op zou gaan en zat in mijn examenperiode.
Ik wilde per se geen alleenstaande moeder worden, maar vond deze prille liefde ook geen basis voor een baby. Abortus leek me de enige optie. Dus deelde ik Chris luchtig mee dat ik het niet wilde houden en toog samen met mijn moeder naar een kliniek. Na de wettelijke wachttijd, die ik meer gebruikte om te studeren dan om écht na te denken, onderging ik een abortus.
Lees ook – Twee keer door de hel: ‘Ik heb geen spijt van mijn abortussen, wel verdriet’ >
Hierna dacht ik ‘gewoon’ verder te gaan met mijn leven. Dat liep even anders. Chris en ik bleven een stel, trouwden twee jaar later en kregen een dochter. Onze Lot is nu anderhalf en ik denk regelmatig aan haar niet-geboren broer of zus. Ik heb spijt dat ik niet serieuzer heb gekeken naar alternatieven. Ook naar Chris toe voel ik me schuldig. Ik heb hem voor het blok gezet, hem niet de kans gegeven mee te denken over een oplossing. Dit kind had nooit weggehaald hoeven worden.” Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen: *Goedkoper dan in de winkel *Lees elke maand als eerst Kek Mama *Gratis verzonden Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
