Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: pierewaaien.
Pierewaaien, dat lukt mij gewoon niet. Helaas. Beetje lummelen en luieren, ik benijd iedereen die het kan. Ik leef met to-do-lijstjes. Van oppas zoeken tot brainstorm plannen. Tot mijn grote geluk heb ik sinds kort een heuse app waarmee ik verschillende to-do-lijsten kan maken en nog kan afvinken ook (voor medefreaks: Trello is de naam).
En dat terwijl een astroloog – waar ik ondanks mijn nuchtere natuur was beland, want vet liefdesverdriet en dan moet je toch wat – me jaren geleden vertelde dat het mijn levensopdracht was ‘hobbyend door het leven te gaan’. Ik, hobbyend.
Alleen tijdens de eerste drie maanden van Ko’s leven kon ik moeiteloos meedeinen op de golven van borst, bank, bed. Hele middagen heb ik met dat zachte mensje op m’n buik liggen soezen. Tot het moeten in mijn hoofd weer begon te zoemen.
Wederhelft vindt dat heilig moeten van mij niet bevorderlijk voor het weekendgevoel. En gelijk heeft hij. Dus hebben we sinds kort de gezinszwerfdag in het leven geroepen. Op zaterdag (in geval van nood – lees: begrafenis of werkspoedje – op zondag) is er met ons niets af te spreken. Laptop, iPad en telefoon gaan niet aan voor werk (wel voor krant danwel Blendle, er zijn grenzen). Want: we doen op zo’n dag enkel en alleen dat waar de wind ons brengt en wat we à la minute bedenken. Recepten maken uit het Roald Dahl-kookboek. Uren klooien met autootjes op het kleed. Op weg naar Bataviastad (don’t ask, iets met slippers terugbrengen) de file te lang vinden, de eerste afslag nemen en uiteindelijk belanden bij een kinderboerderij met koppige geiten. Eindeloos door Ko worden rondgezwierd in een speeltuin.
Supersimpele fantastische vakanties van een dag. En zonder to-dolijstjes. Het wordt nog weleens wat met dat pierewaaien.
SARA
Sara van Gorp (41) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Martine de Jong kan het wel, lui zijn, en ze kan er nog heerlijk over schrijven ook. Ik ben heel blij met haar eerste stuk voor Kek Mama. Klik hier om meer te lezen van hoofdredacteur Sara.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
