Beeld: Kee & Kee
Ondernemer Sanny Verhoeven (38) is samen met Jorg en moeder van Charlie Fay (5) en Zoë (4). Als @Sannyzoektgeluk is ze bijna altijd met bewustzijn bezig, behalve als ze helemaal uit haar dak gaat op een festival.
“We stoppen niet met spelen omdat we oud worden, we worden oud omdat we stoppen met spelen – dat is mijn motto als het om festivals gaat en ik verzeker je: ik blijf altijd spelen. Tijdens zo’n feestje ben ik even geen mindsetcoach of moeder, maar mag ik weer even kind zijn. Lekker dansen, sjansen en gek doen; dat vinden Jorg en ik allebei heel leuk. Iedere maand gaan we wel met onze vriendengroep naar
een festival. Sta ik weer zielsgelukkig in mijn glitterpakje te springen.
Het liefst zou ik vaker op stap gaan, maar dat gaat oppastechnisch niet. De kinderen zijn lastige slapers, dus moeten we het echt van mijn ouders en schoonouders hebben die in ons huis komen oppassen. Doen ze met liefde. Mijn ouders, zelf echte feestbeesten, stimuleren ons juist om op stap te gaan. Ze geven ons echt een vrijbrief om helemaal los te gaan. Heel bijzonder en fijn: daardoor kan bij mij de rem eraf.
Lees ook – Shary-An: ‘In het begin vertrok ik met buikpijn, zo schuldig voelde ik me’ >
Een meerdaags festival doen we maar eens per jaar, vaker kan ik niet meer aan. Van drie dagen Wildeburg moet ik tegenwoordig twee weken revalideren, haha. Ik doe ook niet meer aan een tentje op de camping. Na vijf jaar moeilijke nachten met de meiden is mijn slaap me heilig. Dus overnachtten we het afgelopen jaar met de vriendengroep in een hotel, gingen we op onze elektrische fiets naar het festivalterrein. Ja, toen pisten we wel in onze broek van degelijkheid. Ook bouw ik tegenwoordig hersteltijd in. Als ik de hele nacht heb lopen stampen, wil ik de day after liever niet bij mijn kinderen zijn. Dat is voor niemand leuk.
“Als ik de hele nacht heb lopen stampen, wil ik de day after liever niet bij mijn kinderen zijn”
‘Voel je je nooit schuldig?’ hoor ik regelmatig. Absoluut niet: dit is mijn ultieme vorm van me-time. Ik ben altijd zo gedisciplineerd aan het werk, dat ik af en toe echt door het geluid moet om in balans te blijven. Met feestjes voed ik mezelf, zo voel ik me weer op en top vrouw. Ik knap er iedere keer van op, net als mijn relatie en mijn vriendschappen. Daardoor kom ik altijd moe maar opgeladen weer thuis. En opgeladen ben ik een leukere moeder. Dat merken mijn kinderen ook. Het zijn juist de meiden die regelmatig vragen: ‘Wanneer ga je weer?’ Ze vinden het alleen maar leuk als opa en oma komen én als ik mijn speciale festivalkoffer vol glitter-items erbij pak. Die gebruiken ze graag als verkleedkist.
Drugs doe ik niet meer zo vaak. Een likje MDMA vind ik nog wel leuk, maar voor een pilletje ben ik te gevoelig geworden. Ik heb ontzettend veel geleerd over bewustzijn van bepaalde drugs, en ik vind de helende kracht van psilocybine, uit truffels, heel bijzonder. Maar dat doe ik alleen in ceremonies, niet op een festival. Omdat ik zo met bewustzijn bezig ben, komen er snel te veel prikkels binnen. Ach, juist omdat ik zo opga in de energie van anderen kan ik me broodnuchter zelfs wappie voelen. Heerlijk!”
Dit interview stond eerder in Kek Mama 2 – Zwierend de zomer door.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
