Rianne: ‘Toen Sinterklaas mijn dochter één vraag stelde, barstte ze in huilen uit’

Illustratie bij: Rianne: ‘Toen Sinterklaas mijn dochter één vraag stelde, barstte ze in huilen uit’ Beeld: Canva

Pakjesavond is bij Rianne (35) thuis ieder jaar een groot feest. Maar terwijl zij druk is met alle voorbereidingen, blijft haar dochter Lies (4) maar vragen stellen. Uiteindelijk is Rianne er zo klaar mee dat ze haar voor het eerst straf geeft. Pas die avond ontdekt ze hoeveel indruk dat op haar dochter heeft gemaakt.

Lees verder onder de advertentie

Rianne: “Bij ons thuis is 5 december altijd een hele happening. De hele familie komt langs, we eten samen en natuurlijk worden er cadeautjes uitgepakt. Hartstikke gezellig, maar ik ben zelf altijd behoorlijk zenuwachtig. Er moeten hapjes gemaakt worden, het huis moet netjes zijn en de cadeautjes moeten ongezien klaargelegd worden.

Lees verder onder de advertentie

Vorig jaar was ik dus al vroeg druk in de keuken. Mijn dochter Lies, toen vier, was minstens zo zenuwachtig als ik. Alleen uitte zij dat door me werkelijk om de vijf minuten iets te vragen. ‘Mama, wanneer komt oma?’ ‘Mama, wanneer krijgen we cadeautjes?’ ‘Mama, hoe laat komt de visite?’ Ik bleef maar antwoord geven, maar na een paar uur begon het me behoorlijk te irriteren. Ik had nog zoveel te doen en kon me nergens op concentreren.

Op de trap

Lies is een ontzettend lief meisje. Ze luistert goed en ik had haar nog nooit echt straf hoeven geven. Maar die ochtend bleef ze maar doorgaan. Hoe vaak ik ook uitlegde dat de familie pas ’s middags zou komen en de cadeautjes voor ’s avonds waren, vijf minuten later begon ze weer opnieuw.

Lees verder onder de advertentie

Tekst gaat verder onder de podcast

Op een gegeven moment was ik er helemaal klaar mee. Toen ze voor de zoveelste keer vroeg wanneer de cadeautjes kwamen, verloor ik mijn geduld. ‘Lies, nu is het genoeg. Je gaat tien minuten op de trap zitten.’ Ze keek me verbaasd aan. Dat was natuurlijk nog nooit gebeurd. Toch liep ze naar de hal en ging ze op de onderste trede zitten. Ik zette een timer en ging verder met de voorbereidingen.

Lees verder onder de advertentie

Na tien minuten haalde ik haar op. Ik gaf haar een knuffel en voor mij was het daarmee klaar. Lies was wat stiller dan normaal, maar ik dacht dat ze gewoon geschrokken was van mijn strenge reactie.

Sinterklaas belt

Die avond zat de hele familie gezellig bij elkaar. Zoals ieder jaar hadden we een verrassing geregeld voor de kinderen. Mijn oom, de broer van Lies’ oma, zou bellen en zich voordoen als Sinterklaas. Dat deden we voor alle neefjes en nichtjes. Mijn oom kon de stem van Sinterklaas ontzettend goed nadoen en de kinderen vonden het geweldig om zogenaamd met de Sint te praten.

Lees verder onder de advertentie

Toen de telefoon ging, stonden ze allemaal te springen. Om de beurt mochten ze even met Sinterklaas praten. Ook Lies was dolenthousiast toen ze aan de beurt was. Met grote ogen nam ze de telefoon aan. ‘Dag Lies’, zei mijn oom met zijn zware Sinterklaasstem. ‘Ben jij dit jaar een beetje braaf geweest?’

In tranen

Lies begon ineens keihard te huilen. Niet een paar traantjes, maar echt hartverscheurend snikken. Ik schrok me rot en begreep eerst niet wat er aan de hand was. Totdat ze tussen het huilen door zei: ‘Maar mama heeft me vandaag op de trap gezet!’

Mijn hart brak. Ik had er die middag eigenlijk niet meer bij stilgestaan. Voor mij was het een straf geweest omdat ik mijn geduld verloor, maar daarna was het klaar. Lies had er blijkbaar de hele dag mee gezeten. En nu Sinterklaas vroeg of ze braaf was geweest, dacht ze natuurlijk meteen aan die tien minuten op de trap. Ik voelde me verschrikkelijk schuldig. Daar zat mijn lieve meisje, dat nog nooit straf had gehad, helemaal overstuur omdat ze dacht dat Sinterklaas haar misschien niet braaf zou vinden.

Lees verder onder de advertentie

Schuldgevoel

Ik nam haar meteen op schoot en probeerde haar gerust te stellen. Gelukkig speelde mijn oom goed mee. Hij vertelde dat hij heus wel wist dat Lies een ontzettend lief meisje was en dat iedereen weleens iets doet wat niet mag. Langzaam werd ze weer rustig. En toen even later de cadeautjes tevoorschijn kwamen, was het verdriet gelukkig snel vergeten.

Lees verder onder de advertentie

Maar ik heb me die avond nog behoorlijk rot gevoeld. Natuurlijk mocht ik best een keer streng zijn, maar ik had totaal niet verwacht dat die eerste straf zoveel indruk op haar zou maken.

Het was de eerste én de laatste keer dat ik haar voor straf op de trap zette. En als ze dit jaar weer honderd keer vraagt wanneer de cadeautjes komen? Dan probeer ik toch maar wat meer geduld op te brengen. Want dat schuldgevoel van vorig jaar ben ik nog niet helemaal vergeten.”

Ook Marieke (41) maakte iets mee met haar dochter dat ze niet snel zal vergeten. Toen Sofie (11) tijdens een logeerpartijtje met een vriendin ging schaatsen, kreeg Marieke plotseling een verontrustend telefoontje. Maar vooral wat haar dochter daarna zei, maakte diepe indruk. Lees hier haar verhaal.

Lees verder onder de advertentie
Voeg ons toe als voorkeursbron

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail