Oeps: deze 9 opvoedlessen van ouders gingen niet zoals gepland

Auteur

Redactie Kek Mama

Lachen om mislukte opvoedlessen

• “Een collega leerde haar kind om niet met volle mond te praten. Dus nu spuugt ze haar eten uit als ze iets wil zeggen.”
• “Mijn dochter (5) plaste vaak in haar broek, omdat ze door al het spelen vergat dat ze naar het toilet moest. Ik gaf haar daarom een leuke ‘prijs’ als ze niet in haar broek plaste. Vervolgens plaste haar tweelingzus ineens óók in haar broek – terwijl het daarvoor nooit misging – om een prijs te krijgen. We moesten onze methode heroverwegen.”
• “Als kind ontdekte ik dat mijn zusje haar naam met krijt op de muren schreef. Als grote helpende zus legde ik haar uit dat je bij graffiti nooit je naam mag verklappen. Een paar weken later kraste ze tekeningen in het houten bureau, met mijn naam erbij.”
• “Ik las in een opvoedboek dat je kinderen moet vragen om zelf een geschikte straf te bedenken voor hun foute gedrag. Mijn zoon (6) kneep zijn broer, dus ik vroeg wat zij een geschikte straf vonden. Zijn reactie? ‘Mijn oogballen uitplukken en me van een klif duwen?’ We hebben de straf niet gebruikt en ik lees geen opvoedboeken meer.”
• “Op het nieuws zag ik dat een kleuter het leven van z’n moeder redde door alarmnummer te bellen. Goed idee om mijn kind daarover te vertellen, dacht ik. Vijf minuten later stonden er twee politieagenten aan de deur.”

Lees ook ‘Ik geef mijn kinderen een vrije opvoeding’ >

• “Ik had mijn dochter aangeleerd dat je eten niet ‘vies’ mag noemen als je het niet geprobeerd hebt. Vervolgens mocht ik niet over haar snotjes oordelen als ik ze niet geproefd had.”
• “Mijn kind (10) stelde vragen over seks, dus mijn vrouw en ik legden uit dat mensen seks hebben, omdat ze van elkaar houden en een kind willen. Hij werd boos, omdat wij seks hebben en geen kinderen meer willen. Hij hield ons een maand lang in de gaten. Op de bank ging hij als een soort beveiliger tussen ons in zitten.”
• “Ik legde mijn dochter, die toen een jaar of vier was, uit dat ze haar tanden moest poetsen, omdat ze er anders uit zouden vallen. Haar antwoord? ‘Ik wacht wel tot mijn grote mensen tanden doorkomen en dan poets ik die.’ Ze had geen ongelijk, maar toch…”
• “We proberen ons kind (2) uit te leggen dat hij tijdens het oversteken een hand moet vasthouden. Een paar weken later zie ik dat hij z’n eigen handen vasthoudt. Best logisch, want we hadden niet uitgelegd wélke hand hij moet vasthouden.”