Beeld: Pexels
Ella (35) vierde de zevende verjaardag van haar dochter Mila met discozwemmen en gourmetten. Het was een topdag, totdat haar achtjarige nichtje Feline de sfeer steeds verder naar beneden haalde. Terwijl de volwassenen zich verbeten stilhielden, vond Mila het op een gegeven moment mooi geweest.
Ella (35), getrouwd met Joris (37), moeder van Mila (7): “Voor haar zevende verjaardag had Mila maar één wens: discozwemmen. Mij leek het vooral een garantie voor gehoorschade en zeven doorweekte kinderen, maar vooruit. Je wordt tenslotte maar één keer zeven. Eerlijk is eerlijk: het was een groot succes.
Mila en haar vriendinnen renden urenlang gillend door het zwembad, gleden honderd keer van dezelfde glijbaan en dansten in het water alsof ze op een festival stonden in plaats van in een zwembad vol chloor met andere kinderen. Na afloop gingen we naar huis, waar de familie aanschoof om te gourmetten. Mila was rozig, doodmoe en zielsgelukkig. Joris en ik waren vooral blij dat het hele feest zonder huilbuien, ruzies of bloedneuzen was verlopen. Ik had beter moeten weten.
Haar nichtje Feline van acht was ook mee geweest naar het zwembad. Feline is een lief kind, maar heeft nogal de neiging om zichzelf overal de hoofdrol in te geven. Zo bleek ze niet alleen beter te kunnen zwemmen dan alle andere kinderen, ze durfde ook van hogere duikplanken en had bovendien ooit in een véél groter zwembad gezwommen. Haar eigen verjaardagsfeestje was natuurlijk ook leuker geweest, want zij was naar een trampolinepark geweest.
Eenmaal thuis ging ze vrolijk verder. Zij had al een telefoon. Zij mocht alleen naar school fietsen. Zij kreeg waarschijnlijk een nieuwe telefoon voor haar verjaardag. Zij kon beter skeeleren. En volgens haar maakte haar moeder de lekkerste hamburgers ter wereld. Na een tijdje begon ik bij ieder nieuw verhaal automatisch wat harder met mijn gourmetspatel over de plaat te schrapen. Het irritante was: ik was duidelijk niet de enige.
Het werd zo’n situatie waarin niemand iets zegt, maar iedereen aan tafel precies hetzelfde denkt. Joris kreeg een opvallend grote interesse in zijn pannetje. Mijn zus dronk haar wijn nét iets sneller dan normaal en mijn zwager was al minutenlang bezig met één aangekoekt stukje kaas.
Toen Feline vervolgens begon te klagen over het eten, voelde ik mijn irritatie verder oplopen. Het stokbrood was te droog, de sausjes thuis waren lekkerder, paprika lustte ze niet en eigenlijk had ze liever friet gehad. Ondertussen zat mijn jarige dochter steeds stiller naast me. Achteraf was dat het moment waarop ik had moeten ingrijpen.
Mila is namelijk nooit stil. Als zij niets meer zegt, gebeurt er meestal iets in haar hoofd waar je als ouder graag vooraf van op de hoogte was geweest. Op een gegeven moment stond ze op om een bekertje water te halen. Niets bijzonders, dacht ik. Tot ik zag dat ze niet terugliep naar haar stoel.
Ze liep achter Feline langs, bleef staan en voordat ik überhaupt goed doorhad wat ze van plan was, kieperde ze haar volle beker water over het hoofd van haar nichtje. Het werd doodstil. Feline zat compleet verbijsterd aan tafel, met natte haren tegen haar gezicht geplakt. Mila zette ondertussen doodkalm haar lege beker neer. Volgens haar was Feline gewoon irritant geweest.
Natuurlijk heb ik haar meteen duidelijk gemaakt dat dit absoluut niet kon. Je gooit geen water over iemands hoofd omdat je diegene vervelend vindt. Ook niet als het je eigen verjaardag is en je irritatie inmiddels ongeveer het kookpunt heeft bereikt. Mila moest sorry zeggen en later hebben we nog uitgebreid besproken dat ze voortaan gewoon moet vertellen als iemand over haar grens gaat.
Allemaal pedagogisch verantwoord. Alleen was er één klein probleem: ik begreep haar volledig. Sterker nog, volgens mij gold dat voor de halve tafel. Niemand durfde elkaar na de wateractie aan te kijken, waarschijnlijk uit angst om in lachen uit te barsten. Wij volwassen mensen hadden ons al de hele avond zitten ergeren en beleefd onze mond gehouden. Mijn zevenjarige dochter had daar duidelijk een andere oplossing voor.
Niet de juiste oplossing, dat zeker niet. Maar wel een bijzonder effectieve. Want de rest van de avond heeft Feline niet één keer meer verteld dat het op háár verjaardag allemaal veel leuker was.”
Dol op kinderen? Deze moeder dus absoluut niet. Sterker nog: ze vindt eigenlijk alleen haar eigen kinderen leuk – en zelfs die soms niet. “Ik krijg spontaan jeuk van andermans kinderen.” Je leest het hier.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Wie regelmatig naar Een Huis Vol kijkt, weet dat een groot gezin al snel voor de nodige reacties zorgt. Dat merkt ook Lisa Bal, die momenteel met haar gezin in het programma te zien is.
