Het krijgen van een kind verandert in één klap je leven. Niet gek dat je bepaalde gewoontes – hallo vrije tijd en nachtrust – moet opgeven. Dat weet moeder Joanna Mitchell als geen ander.
Lees verder onder de advertentie
In de hoop een (nog) betere moeder te worden, stopte zij met deze vier dingen.
1. Het vinden van nieuwe ‘moedervriendinnen’
Van zwangerschapsyoga tot het schoolplein: er zijn genoeg plekken waar moeders elkaar ontmoeten én bevriend raken. Er bestaan ook Facebook-groepen, speciaal voor moeders uit dezelfde stad of regio. Daar moet Joanna allemaal niets van weten. ‘Het enige wat ik daar zag, waren bange en onzekere moeders die zich continu met elkaar vergeleken. In plaats daarvan focuste ik me liever op de band met mijn baby. Ik leerde hem beter kennen door samen te wandelen, te spelen en hem te voeden. Het maakte me zelfverzekerder. En vanaf dat moment ging het maken van moeder-vriendinnen een stuk makkelijker en natuurlijker.’
Lees verder onder de advertentie
2. Deadlines en schema’s
Voeding, slaap, ontwikkeling: voor alles bestaat tegenwoordig een schema. Ook Joanna hield zich aan een strak regime, maar gooide die regels vrij snel overboord. ‘Mijn baby weigerde om zich aan schema’s te houden. Ik besloot me te houden aan het ritme en de ontwikkeling van mijn kind. Ja, misschien doe ik het anders dan anderen, maar dit maakt me gelukkig.’
Lees verder onder de advertentie
3. Zorgen maken om te veel beeldschermtijd
Net als veel andere moeders was Joanna ervan overtuigd dat haar kind geen tv zou kijken. Nou, dat is niet helemaal gelukt. ‘Ik probeerde het uit te stellen, maar toen mijn kind actiever werd, vond ik het lastig om voor hem én mijn eigen gezondheid te zorgen. Daarom zette ik hem vlak voor zijn tweede verjaardag voor de tv. Ik weet dat beeldschermen niet goed zijn voor de ontwikkeling, maar als alleenstaande moeder heb je soms weinig keuze. Geen beeldschermvrije opvoeding dus, maar dit is een stuk relaxter.’
De enige ervaring die je als kersverse moeder hebt, is je eigen opvoeding. Maar dat betekent niet dat je die moet opvolgen. ‘Ik wilde het anders aanpakken. Dat is geen kritiek op de opvoeding van mijn ouders, het zorgt er juist voor dat ik écht mezelf kan zijn.’
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.