Beeld: Canva
Ergens een memo gemist en daar sta je dan: op het schoolplein, met je kind die als enige klaar is voor de ‘pyjamadag’. Soms kun je maar het beste lachen om die ouderblunders.
Kimberly (27), moeder van Chris (3): “Op het kinderdagverblijf was het carnaval en mochten de kinderen verkleed komen. Ik had het wel gelezen, maar niet opgeslagen. Gevolg: een hevig teleurgesteld zoontje. Uiteindelijk mocht ik van de leidster even neuzen in de lappendoos en met een eigen lippenstift en oogpotlood toverde ik, al zeg ik het zelf, een hele gave clown tevoorschijn.”
Nienke (40), moeder van Jeroen (12) en Charlotte (10): “Meestal is het in de winter erg warm in de klas en dus leverde ik mijn kinderen zoals gewoonlijk af in een dun shirtje. Maar onze milieubewuste school heeft eens in de zoveel tijd een WarmeTruienDag; dan gaat de thermostaat omlaag naar vijftien graden. En dat was toen.
Bibberend zaten ze die dag in de schoolbanken, omdat mama de memo over de warme truien had gemist. Ik weet echt niet meer of dat een briefje in de tas was of een van de vijftienmiljoen mailtjes die je krijgt met onduidelijke nieuwsbrieven in de attachment, maar ik had het overduidelijk niet gelezen.”
Stephanie (32), moeder van Nevayo (5) en Dalia (4): “In de klas van Nevayo was het pyjamadag. Dalia zat net in groep 1, op dezelfde school, maar in een andere groep. Ze stond nog niet in Parro, het systeem van waaruit alle mails worden verstuurd, maar ik ging ervan uit dat alle kleuterklassen één beleid voerden. Niet dus. Gekleed in onesie, knuffel, kussen en met slaapmasker kwam Dalia stralend de klas in, waar helemaal niemand verkleed was. Gelukkig kon de juf erom lachen en maakte mijn dochter er die dag ook maar een feestje van in haar onesie.”
Anita (45), moeder van Ruben (12) en Stijn (9): “Ik had een trage ochtend, hoefde niet naar m’n werk en had geen zin om me aan te kleden voordat ik de kinderen naar school bracht. Ik deed een jas aan over mijn slaapshirt en joggingbroek en stapte in de auto. Ik droeg niet eens ondergoed.
Bij school aangekomen zei Stijn ineens enthousiast: ‘Je gaat toch wel mee naar de inloopochtend, mama?’ Helemaal vergeten. Een paar keer per jaar heeft school inloopmomenten; een halfuur waarin ouders kunnen ervaren hoe het eraan toegaat in de klas. Kinderen krijgen een speciale les taal of rekenen of houden een quiz voor de ouders.
Ik had natuurlijk nee kunnen zeggen, maar ik wist hoe teleurgesteld Stijn dan zou zijn. Er zat dus niets anders op dan mee naar binnen te gaan. En de juf maar vragen of ik toch niet lekker mijn jas uit wilde trekken.”
Samen op vakantie met het gezin, heerlijk toch. Ja. Tot je de schrik van je leven krijgt, omdat je je beseft dat je je kinderen op een parkeerplaats bent vergeten. Het overkwam Irene, je leest het hier.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
