Sommige beslissingen neem je als moeder zonder er ook maar een seconde over na te denken. Zo gaf Ilja haar dochter Feline jaren geleden een schattig knuffeltje. Een lief gebaar, dacht ze. Maar inmiddels zijn haar kinderen tieners en blijkt dat ene knuffeltje nog altijd onderwerp van gesprek.
Ilja (45) is getrouwd met Patrick (47) en moeder van Feline (16) en Jens (14): “Toen Jens werd geboren, was Feline net twee jaar. Ze vond het allemaal reuze interessant dat er ineens een baby in huis was. Zo’n klein broertje dat vooral veel sliep, huilde en aandacht kreeg van papa en mama. Voor haar was het natuurlijk een enorme verandering.
Patrick en ik probeerden haar daarom overal een beetje bij te betrekken. Ze mocht komen kijken als Jens wakker was en we vonden het belangrijk dat ze zich niet buitengesloten voelde. Met een pasgeboren baby in huis ben je tenslotte al druk genoeg, laat staan als er ook nog een peuter rondloopt die overal nieuwsgierig naar is.
In de kraamperiode kregen we een mooi kraampakket cadeau. Er zaten allerlei leuke spulletjes in voor Jens, waaronder een klein apenknuffeltje. Zo’n zacht aapje dat je meteen op een babykamer ziet liggen. Maar voordat ik het knuffeltje überhaupt bij Jens kon neerleggen, had Feline het al ontdekt. Ze was op slag verliefd. Ze pakte het aapje vast, knuffelde ermee en wilde het eigenlijk niet meer loslaten.
Ik vond het zo schattig om te zien. En eerlijk gezegd dacht ik er verder niet al te moeilijk over na. Jens was nog maar een baby en had geen idee wat er allemaal in dat pakket zat. Feline daarentegen was dolgelukkig met het aapje. Dus zei ik dat ze het mocht houden. Op dat moment leek me dat de normaalste zaak van de wereld. Jens zou vast nog genoeg knuffels krijgen en Feline had er duidelijk veel meer plezier van. Probleem opgelost, dacht ik.
Wat ik toen niet wist, was dat het aapje een blijvertje zou worden. Feline nam het overal mee naartoe. Het hoorde bij haar en kreeg al snel een vaste plek tussen haar favoriete spullen. Naarmate ze ouder werd, veranderde er natuurlijk van alles. Speelgoed werd opgeruimd, interesses veranderden en de meeste knuffels verdwenen uiteindelijk uit beeld. Maar dat ene aapje bleef.
Inmiddels is Feline zestien en heeft ze het nog steeds. Het is misschien niet meer het knuffeltje waarmee ze iedere avond in slaap valt, maar wegdoen? Geen sprake van. Ik vind dat eigenlijk ontzettend lief. Dat zo’n klein cadeautje uit de kraamtijd zoveel jaren later nog steeds belangrijk voor haar is, had ik nooit verwacht. Alleen blijkt er nog iemand in huis te zijn die het verhaal achter dat aapje maar al te goed kent.
Jens is inmiddels veertien en weet natuurlijk precies hoe zijn zus aan die knuffel is gekomen. Ergens in de loop der jaren hebben we hem verteld dat het aapje oorspronkelijk in zijn kraampakket zat. En dat heeft hij onthouden.
Want nog regelmatig, als het knuffeltje ter sprake komt of hij het ergens ziet liggen, krijg ik dezelfde opmerking naar mijn hoofd. ‘Die knuffel was eigenlijk van mij.’ Niet boos, hoor. Hij zegt het vooral om me een beetje te plagen. Maar hij weet inmiddels precies hoe hij mij ermee kan opjutten. Alsof ik hem als pasgeboren baby iets heel kostbaars heb afgenomen.
Ik probeer dan uit te leggen dat hij op dat moment nog helemaal niet wist wat een knuffel was, terwijl Feline er meteen dol op was. Maar daar heeft hij natuurlijk geen boodschap aan. ‘Ja, maar hij was wel voor mij bedoeld’, zegt hij dan. En tja, daar heeft hij een punt.
Patrick moet er vooral om lachen. En ik inmiddels ook, al had ik nooit gedacht dat zo’n onschuldig besluit uit de kraamweek me veertien jaar later nog steeds zou achtervolgen. Het grappige is dat Jens het aapje helemaal niet terug wil. Hij heeft er zelf nooit mee gespeeld en het hoort inmiddels zo bij Feline dat niemand zich kan voorstellen dat het ooit van iemand anders had kunnen zijn.
Maar dat betekent niet dat hij zijn kans laat liggen om me er af en toe aan te herinneren. En Feline? Die houdt haar aapje gewoon lekker zelf. Daar valt niet over te onderhandelen. Dus ja, als je mij vraagt of ik spijt heb dat ik het knuffeltje destijds aan haar gaf, is het antwoord nee. Maar als ik had geweten dat mijn zoon me er veertien jaar later nog steeds mee zou plagen, had ik misschien toch even twee keer nagedacht. Al vermoed ik dat Jens dan wel iets anders had gevonden om me mee op de kast te jagen. Zo zijn pubers nu eenmaal.”
Bij Ilja thuis zorgt een knuffelaapje veertien jaar later nog steeds voor discussie. Maar wat als die ene favoriete knuffel ineens verdwijnt? Tara vertelt op Kek Mama hoe de dochter van haar vriendin haar lievelingsknuffel kwijtraakte en het hele gezin op stelten stond. Lees hier hoe dat afliep.
Traktaties op school worden steeds creatiever. Van vrolijk versierde fruitspiesjes tot complete kunstwerkjes in een bepaald thema: sommige ouders halen werkelijk alles uit de kast. Ook voor de juf wordt vaak iets extra’s geregeld, maar de traktatie die juf Renata (38) kreeg, was wel héél bijzonder.
Video
Als Merel (36) een berichtje krijgt van de juf van haar dochter Sara (6), denkt ze dat het om een gewoon oudergesprek gaat. Maar eenmaal op school krijgt ze zulke ongemakkelijke vragen dat ze zich steeds meer zorgen begint te maken. Wat heeft haar dochter in vredesnaam verteld?
Soms komt een dierbare herinnering op het meest onverwachte moment weer tot leven. Dat ontdekte ook Roxeanne Hazes tijdens een vakantie met haar gezin in Florida. Een bezoek aan een plek vol jeugdherinneringen bracht heel wat emoties met zich mee.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Kinderen die alleen in hun onderbroek en hemd gymmen; daar vinden jullie massaal wat van.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Rhodé, die nogal aso een medeweggebruiker inhaalt. Die de ochtend erna de nieuwe juf van haar zoon blijkt.
