Je denkt dat je als moeder behoorlijk relaxed bent over seksuele voorlichting. Tot je negenjarige vrijwillig de boekjes uit de schoolmediatheek induikt. Hallo, waren we niet gewoon nog bezig met broodtrommels, speelafspraakjes en de vraag waarom er alweer één sok kwijt is?
Lees verder onder de advertentie
Marieke (40), getrouwd met Jeroen, moeder van Sophie (9): “Mijn dochter Sophie heeft een wel heel bijzondere hobby. Op deze leeftijd was ik druk met buitenspelen, vriendinnen en knutselen. Mijn kind niet. Die leest namelijk in de mediatheek op school boekjes over het lichaam, verliefdheid en seksuele voorlichting.
Lees verder onder de advertentie
Heel relaxed
Begrijp me niet verkeerd: thuis doen we niet geheimzinnig over dit soort onderwerpen. Als er een vraag komt, geven we antwoord. Eerlijk en passend bij de leeftijd. Mijn kind weet al hoe kinderen gemaakt worden. Niet omdat ik op een regenachtige woensdagmiddag dacht dat ze een uitgebreide biologieles nodig had, maar omdat er vragen kwamen, die je dan toch maar besluit te beantwoorden.
Lees verder onder de advertentie
Vragen hebben de vervelende eigenschap dat ze meestal precies op momenten komen waarop je er totaal niet op voorbereid bent. In de auto, tijdens het avondeten of vijf minuten voordat er visite binnenkomt. Dus hebben we gewoon uitgelegd hoe het zit. Geen ooievaar, geen zaadjes die op magische wijze in mama’s buik terechtkomen, maar gewoon in kindertaal de feiten uitgelegd. Ik vond mezelf behoorlijk vooruitstrevend. Tot Sophie vervolgens zelf meer informatie ging verzamelen. Ja, dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling.
Mijn nieuwsgierigheid nam de overhand en ik heb het zo nonchalant mogelijk aan haar gevraagd. ‘Ik hoorde dat je in de mediatheek weleens van die boekjes over het lichaam leest?’ Ik had een rood hoofd verwacht, gegiechel of een snelle wisseling van onderwerp. Maar in plaats daarvan zei ze gewoon ja. Ze wilde weten hoe het zit. Daarmee was het gesprek voor haar klaar, maar ik bleef toch wel achter met zo’n 34 vervolgvragen.
Lees verder onder de advertentie
Moederbrein
Mijn moederbrein ging aan. Zodra je moeder wordt, krijg je er blijkbaar een gratis intern alarmsysteem bij. Waarom wil mijn kind dit weten? Waar komt die interesse vandaan? Heeft iemand op het schoolplein iets verteld? Heeft iemand haar iets laten zien? Is er iets gebeurd? Is dit normaal voor een negenjarige? Moet ik hier iets mee? Moet ik juist niets doen? Voor je het weet zit je mentaal drie afleveringen verder in een dramaserie terwijl je kind gewoon een boek uit de bibliotheek heeft gepakt. Soms is de simpelste verklaring gewoon de juiste: mijn kind is nieuwsgierig.
Lees verder onder de advertentie
Besef
Weten hoe het zit is iets anders dan eraan toe zijn. Als mijn kind vraagt hoe een vliegtuig kan vliegen, denk ik ook niet meteen nou, laat ik haar morgen inschrijven bij de pilotenopleiding. Als er vragen komen over vulkanen, verwacht ik niet dat er volgende week eentje in de achtertuin wordt gebouwd. Maar bij seksualiteit schieten we als volwassenen soms ineens in een andere stand. Dan voelt nieuwsgierigheid al snel als ‘is mijn kind hier niet veel te vroeg mee bezig’? Kennis is natuurlijk iets heel anders dan ervaring.
Mijn negenjarige probeert de wereld te begrijpen. In die wereld bestaan lichamen, verliefdheid, baby’s, relaties en seks nu eenmaal ook. Ergens vind ik het prachtig dat die nieuwsgierigheid er is. Mijn moederhart moet alleen af en toe nog even bijbenen.
Lees verder onder de advertentie
Blijven vragen
Natuurlijk wil ik Sophie beschermen. Natuurlijk zijn er dingen waar een negenjarige nog lang niet aan toe is. Maar ik wil ook niet dat mijn ongemak de boodschap wordt dat seksualiteit iets vies, engs of verboden is. Dat er vragen zijn die je beter niet kunt stellen. Want vandaag gaat het over hoe baby’s ontstaan. Morgen misschien over verliefdheid. Later over grenzen, relaties, het eigen lichaam of iets wat online voorbij is gekomen.
Lees verder onder de advertentie
Tegen die tijd hoop ik vooral dat Sophie nog steeds denkt: dit kan ik thuis vragen. Ook als ik ondertussen heel kalm ‘natuurlijk, lieverd’ zeg en in mijn hoofd denk: waar is de handleiding voor deze fase? Mijn negenjarige dochter leest boekjes over seksuele voorlichting. Ik moet daar soms nog even van slikken. Maar misschien hoef ik die nieuwsgierigheid helemaal niet af te remmen. Misschien hoef ik alleen maar in de buurt te blijven terwijl mijn kind steeds een stukje meer van de wereld ontdekt. En hopen dat het volgende boekje gewoon weer even over feeën gaat, voor mijn eigen gemoedsrust.”
Marieke moet wennen aan de nieuwsgierigheid van haar dochter, maar Charlotte kreeg een nóg ongemakkelijker moment voor haar kiezen. Haar dochter betrapte haar tijdens een intiem moment en vertelt dat sindsdien aan iedereen. Je leest het hier.
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Op elk feestje waar Fiona haar zwager treft, ziet ze dat hij zijn dochter bier geeft. Gewoon een slokje, of een paar. Zij vindt dat echt niet kunnen, maar hij luistert niet naar haar. Wat moet ze nu? Een melding maken? Ze twijfelt enorm.
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Na een verhuizing hoopte Isabelle dat haar verlegen dochter (6) nieuwe vriendjes zou maken, maar contact leggen vond ze lastig. Tot een onbekend meisje in de speeltuin vijf woorden tegen haar zei die Isabelle nooit meer zal vergeten.
Een kind opvoeden is al een avontuur op zich, maar wat als je daar als jonge moeder ineens alleen voor staat? De Rotterdamse burgemeester Carola Schouten weet hoe dat is. Toen ze 22 was, raakte ze onverwacht zwanger.