Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Sharon (35) woont samen met Marco (34) en is moeder van Kirsten (7) en Casper (5).
“In groep 1 waarschuwde de juf ons al: ‘Casper kan al lezen en rekenen, die verveelt zich straks stierlijk in groep 2. Hebben jullie weleens overwogen hem meteen te laten doorstromen naar groep 3?’ Marco en ik wilden er niets van weten. Casper is een vroege leerling, hij is pas in oktober jarig. En dan op zijn tiende naar de middelbare school? No way.
Lees verder onder de advertentie
Voorsprong
Nu het schooljaar in volle gang is, zien we dat de juf gelijk had. Casper wordt met de week ongelukkiger in de klas. Zijn leeftijdsgenoten leren woordjes, Casper leest zelfstandig boeken. Het rekenboekje van zijn zus in groep 4 had hij binnen drie dagen uit. Foutloos. Bij klasgenoten vindt hij daardoor weinig aansluiting; hij is nu eenmaal stukken verder dan zij. Maar dat is allemaal op cognitief niveau; sociaal-emotioneel moet ook hij nog heel veel leren.
Van school mag Casper na de kerstvakantie alsnog doorstromen naar groep 3, als we dat willen. Maar Marco en ik twijfelen. Want hoe houdt onze vijfjarige zich staande tussen jongens van een kop groter die al 7 zijn? Ondertussen dagen we hem zo veel mogelijk uit met extra verrijkingsstof die we meekrijgen van school, want een plusklas voor kinderen die meer uitdaging nodig hebben, is er niet op onze school.
Lees verder onder de advertentie
Die extra stof maakt Casper vooralsnog niet veel gelukkiger. We zitten met de handen in het haar. Moeten we op zoek naar een school waar ze die plusklas wel hebben? Hem tóch een klas laten overslaan? Of is dit een kwestie van tijd vindt hij zijn draai in zijn eigen klas uiteindelijk wel als we hem thuis maar genoeg uitdagen?”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.