Constance Hall geeft toe: ze scheldt in het bijzijn van haar vijfjarige zoon. En dat hij er af en toe ook een scheldwoord uitgooit, vindt ze niet erg.
Lees verder onder de advertentie
Waarom niet? Dat legt ze uit in een post op Facebook, die al duizenden keren is geliket.
‘Fuck’
‘Ik scheld waar mijn kinderen bij zijn, maar nooit tégen iemand’, schrijft ze. ‘Mijn kinderen wisten dat zij geen schunnige woorden mochten gebruiken, tot mijn zoon er recent toch een paar uitgooide. Ook zijn vrienden vonden het cool om ineens ‘fuck’ te zeggen.’ Maar of Constance hiermee zit? Totaal niet. ‘Ik kan het hem verbieden, maar ik realiseer me dat mijn zoon een leeftijd heeft bereikt waar vrienden een grotere invloed op elkaar hebben dan ik op hem heb: ze kopieëren elkaar.’
En daarom heeft Constance besloten om niet het slechte gedrag, maar het goede gedrag van zijn vrienden aandacht te geven. ‘Ik geef aan hoe lief ik het vind van zijn vriend dat-ie zijn drinkfles heeft uitgeleend. Dat het mooi was om te zien hoe weer een andere vriend een jonger kind hielp en hoe leuk de grapjes van zijn vriendin zijn.’ Natuurlijk vindt de moeder het belangrijk om aan te geven dat schelden niet stoer is, maar niet zo belangrijk als het belonen van goed gedrag.
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.