Wie denkt dat alleenstaande ouders op ‘kindvrije dagen’ direct met de beentjes omhoog kunnen, heeft het mis. Na de scheiding zag Diana haar takenlijst en mentale last verdubbelen. “Je moet het allemáál doen. In je eentje.”
Lees verder onder de advertentie
Sinds haar scheiding wonen Diana’s kinderen vier dagen bij haar en drie dagen bij hun vader. In haar column tackelt ze meteen een veelgehoorde opmerking. “Je denkt misschien dat ik de dagen waarop mijn kinderen er niet zijn pauze heb. Nou, laat ik duidelijk zijn: alleenstaande ouders hebben geen pauze. Nooit.”
Lees verder onder de advertentie
In je eentje
Toch krijgt Diana van vriendinnen regelmatig de vraag waarom ze niet gewoon een dag vrij kan nemen om te winkelen. “Ze begrijpen niet dat je als alleenstaande ouder nooit maar één taak hebt. Je moet het allemáál doen. In je eentje.” Er komt daardoor geen eind aan haar to-dolijstjes. “Na mijn scheiding verdubbelde niet alleen de werkdruk, maar ook de mentale last,” vertelt ze. “Er is geen andere volwassene om de financiën mee te bespreken. […] Er is niemand om de verantwoordelijkheid mee te delen of in te grijpen als ik een pauze nodig heb.” En die mentale last? Die verdwijnt niet op magische wijze als de kinderen naar hun vader gaan. Thuis is het misschien stiller, maar niet in haar hoofd. “Het is niet alsof je het deel van je brein dat aan je kinderen is gewijd gewoon kunt uitschakelen.”
Omdat Diana’s kinderen vaker bij haar zijn, komen de meeste taken op haar bordje terecht. Tandartsafspraken maken, helpen bij het huiswerk of praten over gevoelens: ze regelt het allemaal. En als Diana dan éven rust nodig heeft, komt dat hardnekkige schuldgevoel om de hoek kijken. Er is immers altijd wat te doen. “Bovendien wil ik de stress voor mijn kinderen verbergen. […] Ik wil dat ze nooit het gevoel hebben dat ze een last voor me zijn, want dat zijn ze absoluut niet. Het is gewoon vermoeiend en het voelt alsof ik constant faal.” Tegen andere alleenstaande ouders die hiermee worstelen zegt ze: “Je bent niet alleen.”
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Weet je nog hoe jij de slappe opvoedpogingen om je heen bekeek en zwoer dat jij het anders zou doen? Niet volledig gelukt zeker? Tja, goed communiceren is nu eenmaal reuze moeilijk. Maar voor je het welzijn van je kind ook reuze belangrijk.
Het zomerseizoen van Een Huis Vol loopt bijna op z’n eind, maar niet zonder een laatste dosis gezelligheid en bijzondere momenten bij de familie Bakhcha.