Beeld: Canva
Op een zomerse dag ontdekte Esha hoe haar stiefdochter buiten de boot viel bij haar eigen moeder. Een moment waar ze iedere zomer nog aan terugdenkt.
Esha (44) is moeder én bonusmoeder: “Ik heb een stiefdochter van inmiddels ruim in de twintig, een superlieve meid die ik vanaf het begin gewoon als mijn eigen dochter heb gezien. Toen ze klein was, bestond er in mijn hoofd geen verschil tussen haar en mijn biologische dochter. Ze hoorden allebei bij mij, punt. Toch is er één zomermoment dat nog altijd als een splinter onder mijn huid zit.
Mijn moeder nam de meiden destijds weleens mee op pad. Mijn dochter was toen een jaar of zeven, mijn stiefdochter Naomi ongeveer vijf. Ze waren samen met hun nichtje op stap met mijn moeder, hun oma. Op een gegeven moment zagen ze een ijscowagentje. Mijn moeder besloot de meiden te trakteren. Een klein gebaar, zo leek het. Alleen… toen ze terugkwamen, bleek het het ineens niet zo hartverwarmend. Althans, niet voor mijn stiefdochter.
Tekst gaat verder onder de podcast
Mijn dochter kwam thuis met rode wangen van de zon en een ijsje in haar hand. Ook haar nichtje had er eentje. Naomi niet. Ik weet nog dat ik haar die middag hoorde zeggen: “Naomi kreeg geen ijsje van oma.” Ik begreep er niks van, maar voel wel verontwaardiging en vooral verdriet. Hoe kun je drie kinderen meenemen en er dan eentje buiten laten staan? Ik belde op om verhaal te halen, want ik wilde begrijpen waarom. Haar antwoord? Ze had maar vijf euro contant bij zich. En Naomi was “niet haar kleinkind”.
Die woorden sloegen in als een bom. Ik weet nog dat ik er echt even stil van was. Alsof ik moest herhalen in mijn hoofd wat ik precies had gehoord, omdat het niet kon kloppen met hoe ik de wereld zag. Want in mijn wereld wás Naomi gewoon haar kleinkind. Niet biologisch misschien, maar wel in alles wat ertoe doet.
Ik probeerde nog uit te leggen hoe het voor mij, maar vooral voor Naomi voelde, hoe je een kind niet zo kunt laten staan, hoe dat verschil voor een kind veel groter is dan een muntje in je portemonnee. Maar ze bleef bij haar standpunt. De band met mijn moeder is nooit makkelijk geweest, maar dit moment ben ik nooit meer vergeten.
Naomi zelf heeft er nooit meer iets over gezegd, maar ik zie dat kleine, verdrietige meisje nog steeds voor me. Drie meisjes, een zomerdag en dat ene ijsje dat het verschil maakte tussen wel en niet gezien worden. Elke keer als de zomer begint en ik de eerste ijscowagen weer hoor in de verte, denk ik eraan terug.”
Ook deze oma maakte een onverstandige keuze. Zij gaf haar kleindochter wél een ijsje, maar dat had ze beter niet kunnen doen. Hier lees je het verhaal van moeder Mariët.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
