Beeld: Getty Images
Zonnebrand, boeken en speelgoed gaan mee in de koffer, maar verder heb je op een naturistencamping niks nodig. Het is een plek waar je je niet alleen van je kleren ontdoet, maar ook van veel stress, ontdekte deze moeder.
Mare (38) is single moeder van Mats (5) en Siem (4).
“Ik was zó klaar met het gemiep van anderen over het feit dat ik mijn zonen – destijds 2 en 3 – altijd naakt liet lopen op het strand, in de tuin en bij het zwembad, dat ik een paar jaar geleden besloot een weekje naturistencamping in eigen land te boeken.
In alle eerlijkheid: veel anders was ook niet beschikbaar, midden in coronatijd, anders had ik de keus misschien iets minder makkelijk gemaakt. Nu kwam deze camping op ons pad, en dacht ik: nou, dat scheelt wel zeeën aan gezeik. Al was het maar omdat ik ook weer eens topless wilde zonnen, sinds dat al jaren om onduidelijke redenen een taboe is geworden in Nederland.
Hoewel naakt recreëren zonder entertainment en massatoerisme me heerlijk leek, voelde het ook kwetsbaar, als vrouw alleen – al weet ik nu dat dat alleen was omdat ik het concept nog niet kende. Ik besloot een kinderloze vriendin mee te nemen met wie ik altijd naar de sauna ging, hoe anders kon het zijn dan die avonden samen?
Ha, best anders, ontdekten we tegen onze verwachtingen in. Want waar ik na een avondje sauna nog weleens ultiem ontspannen thuiskwam en daarmee zin kreeg in een potje seks met een tijdelijke partner, was de vibe hier heel anders. Niet dat een sauna me opgewonden maakt, integendeel, maar dat blijft een uitje.
“Een hele week naturisme voelde als thuiskomen”
Een hele week naturisme voelde juist als thuiskomen, alsof ik eindelijk alle verwachtingen en last – letterlijk zelfs, als het om kleding gaat – kon laten vallen. Iedereen was even vriendelijk, geen moment voelde ik me bekeken. Het eerste uur voelde wat onwennig, het publiek bleek ook aan de oude kant. Ik zie nog voor me hoe mijn vriendin een non-verbale kreet slaakte toen een man vlak voor onze neus diep bukte, zonder moeite te doen zijn edele delen af te schermen. En toch zagen we dat even later al niet meer.
Lees ook – ‘Ik loop thuis naakt rond in het bijzijn van mijn kinderen’ >
Als ik nu op het strand lig met de kinderen, en mensen voorbij zie paraderen in minuscule bikini’s of mannen trots hun biceps zie showen, vind ik dát juist ongemakkelijk, en zelfs een beetje lachwekkend.
Op de naturistencamping maakt niemand zich druk om hoe hij eruit ziet, het gaat juist om puur jezelf zijn, vrij in de natuur. Ja, het is zaligmakend, dat durf ik ronduit te zeggen. En ja, ik wil ook heus nog anders; vorige zomer brachten we door in een gekleed resort op Curaçao. Evengoed heerlijk, maar ik maakte me toch druk om futiliteiten. Mijn haar dat er zo idioot ging krullen. De kinderen die zeurden in het restaurant over wat ze niet lustten.
Als je me vraagt waar ik het meest ontspan, is dat toch op de naturistencamping. Al is het maar omdat ik daar – lekker vies worden in de natuur hoort erbij – ook de opvoeding even wat meer los kan laten.”
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Er is opnieuw babyvoeding uit de schappen gehaald.
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
