Beeld: privé
Sandrine van Bennekom (37) is getrouwd met Tim (37) en moeder van Pleun (7) en Pomm (5). Als surfgek is ze het hele jaar door op het strand te vinden.
“Liggend op mijn surfplank heb ik kriebels in mijn buik. Mijn timing moet spot on zijn: wanneer kom ik omhoog en ‘pak’ ik de volgende golf? Eenmaal rechtop voel ik de kracht van het water en zodra ik op het juiste moment de bocht inzet en meebeweeg met de golf, geeft dat een kick: ik ben één met de zee.
“Zodra ik meebeweeg met de golf, geeft dat een kick: ik ben één met de zee”
Ik woon in Den Haag – tien minuten door de duinen en ik sta op het strand. Zodra de zee opdoemt, kijk ik hoe de golven erbij liggen. Breken ze meteen? Of brokkelen ze geleidelijk af en moet ik rechtsomkeert maken om mijn board te pakken? Ik check het zelfs op de webcam als ik niet thuis ben, zodat ik weet of ik mijn agenda die dag moet omgooien. Ha, noem het gerust een obsessie.
Lees ook – Schip ahoy! Ga op pad met een fluisterboot of sup langs duizend eilanden bij deze uitjes >
Ik begon met surfen op mijn twintigste tijdens vakanties met mijn toenmalige vriend. Toen onze relatie strandde kwam het er niet meer van, maar vier jaar geleden heb ik het weer opgepakt. Ik had een burn-out en merkte dat surfen me veel plezier en ontspanning gaf. Dan ging ik donker het water in en kwam er lichter weer uit. Vrijer. Dat gevoel krijg ik nog steeds: als ik ergens over inzit, spoel ik de zorgen letterlijk van me af en kan ik de situatie daarna van een afstand bekijken.
Op vakantie gaat mijn plank altijd mee. Toen Tim en ik drie jaar geleden met de kinderen door Azië en Australië reisden, konden zelfs de haaien bij Bondi Beach me niet tegenhouden – ik vertrouwde op de shark patrol.
Sowieso is surfen niet de meest veilige sport. Ik heb een keer een wond in mijn been moeten laten hechten omdat een vin achter op mijn plank door mijn pak heen was gegaan. Mijn moeder zou het liefst zien dat ik stop. Dat snap ik wel, maar die zorgen heb ik niet over mijn eigen dochters. Ik zou het juist tof vinden als het ook hún passie werd.
“Eerst het Zee-diploma halen, over de risico’s van zeezwemmen, daarna mag ze met mama mee”
Pomm heeft er vooralsnog weinig mee, maar Pleun is er al net zo gek van. Zij stond in de Filipijnen voor het eerst op een plank. Zo’n klein schuimbordje, maar ze vond het waanzinnig. ‘Mag ik deze zomer ook een wetsuit?’ vraagt ze nu steeds. Ze kent de deal: eerst de reguliere zwemdiploma’s én het Zee-diploma halen, over de risico’s van zeezwemmen, daarna mag je met mama mee. Al is de kans groot dat we daar allebei niet op kunnen wachten.”
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
