Beeld: privé
Hilde (34) is trainer en gewichtsconsulente en single moeder van Luca (bijna 4). Ze doet vijf keer per week aan fitness.
“Vijf jaar geleden besloot ik te gaan trainen voor een bikini fitnesswedstrijd. Ik wilde een sixpack – zo’n bucketlistding – en de wedstrijd vormde een mooie stok achter de deur. Met hulp van een coach ging ik gezond eten en veel sporten: twee keer per dag, zes dagen in de week. Loodzwaar, maar de knop ging om; ik werkte toe naar een doel.
Al snel merkte ik dat ik sterker werd en begon ik het steeds leuker te vinden, waarbij het voldane gevoel na afloop ook haast verslavend werd. Na een halfjaar stond ik afgetraind op het podium, mét sixpack. Nou ja, bijna – alleen mijn onderste buikspieren laten zich nooit zien, hoe hard ik mijn best er ook voor doe.
Vier maanden later bleek ik zwanger. Een ongeplande verrassing, en je kunt gerust zeggen een flinke omschakeling, van die blokjesbuik naar babybuik. In het begin dacht ik dat ik het verschrikkelijk zou vinden, maar ik genoot ervan. Ook was het fijn de teugels qua voeding te laten vieren. Twee stukken taart op een verjaardag? Nu mocht het. Zorgen over de kilo’s hoefde ik me niet te maken, want ik kwam nog steeds dagelijks in de gym. Fitness was een leefstijl geworden. Een vast ritme, waardoor ik me goed en sterk voel. Met veertig weken stond ik nog te squatten – en niemand die daar na mijn bikiniavontuur van opkeek.
Lees ook ‘Mensen zijn verrast dat ik boswachter ben, logisch: zonder make-up ga ik niet op pad’ >
Sinds Luca drie maanden was, ga ik naar een sportschool met kinderopvang. Wel zo praktisch en het scheelt in de kosten. Bovendien kan hij daar nu meedoen aan de peutergym. Ik vind het belangrijk dat hij veel beweegt. Laatst hoorde ik dat ze op een basisschool in de buurt een fysiotherapeut hebben, omdat veel kinderen door corona kampen met een bewegingsachterstand. Best schokkend. Alles wat op zijn leeftijd mogelijk is probeer ik met Luca uit: voetbal, karate, zelfs ballet. Voorlopig houdt-ie het bij peutergym. Vier uur per week rennen, gieren en brullen – ‘Kijk mama, ik heb spierballen zoals jij!’ – terwijl ik mezelf uitdaag met een zwaardere legpress.
“Ik doe het voor mezelf, vind het leuk om sterker te worden.”
Veel vrouwen geven complimenten over mijn figuur. Mannen vinden me juist vaak iets te gespierd. Allemaal prima; ik doe het voor mezelf, vind het leuk om sterker te worden. Bij een potje dollen til ik Luca, ruim vijftien kilo, met gemak boven mijn hoofd. Vindt ie fantastisch. In de gym gaat de stang met gewichten tot een kilo of 25, dus gelukkig hebben we nog heel wat stoeipartijen te gaan.” Dit portret staat in Kek Mama 02-2022. Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
