Jennifers voorgevoel wordt na een enkeltje teststraat bevestigd: ze heeft corona. En zie als moeder van een peuter dan maar eens in volledige isolatie te gaan.
Lees verder onder de advertentie
Dat ik corona heb, is voor mij geen shock. Ik kamp al dagen met een snotneus en koorts en ik ben al versleten als ik van de bank naar het bed loop. Kortom: anders dan een simpele griep die ik normaal gesproken met twee paracetamol neerhaal.
Dat ik na de positieve uitslag in zelfisolatie moet – en ik hierdoor zeven dagen (ofwel: 168 uur, ofwel: 10.080 minuten) in m’n Remi in de slaapkamer ben? Dat komt na het telefoontje van de GGD wél als een onaangename verrassing.
Geen rocket science
Apart slapen. Apart eten. Apart wassen en alles wat ik aanraak met militaire precisie ontsmetten voor man en kind: het is allemaal geen rocket science zou je denken, ware het niet dat er hier in huis een peuter van 2,5 rondhuppelt die je echt niet kan uitleggen dat hij mama niet mag zien, niet mag aanraken en vooral geen kusjes mag geven.
Lees verder onder de advertentie
Na eindeloos geklop op de slaapkamerdeur, hysterische woedeaanvallen en urenlang ‘mama’ als mantra vanuit de woonkamer, besluiten we de isolatie na dag twee daarom naast ons neer te leggen. Het gáát gewoon niet met een kind.
Braaf als ik ben bel ik wel even de GGD om te vragen of ik nu niet een enorme claim aan m’n broek krijg (ja, weet ik veel), maar wonderbaarlijk genoeg snapt de medewerker als geen ander dat in isolatie gaan een lastig karwei is met een peuter. Eén maar: hierdoor moeten man en kind vanaf de dag dat ik geen klachten meer heb nóg tien dagen in quarantaine. Tien. Die verrekte incubatietijd.
Lees verder onder de advertentie
Knuffels en kusjes
Opnieuw een domper, maar weet je? We maken er gewoon tien gezellige dagen van met extra veel kusjes en knuffels. Want één voordeel: ik kan niemand meer besmetten en ben zelf de komende weken immuun ;).
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.
Je herkent het vast: de ochtendspits is vaak een race tegen de klok. Als moeder probeer je alles zo goed mogelijk op de rit te houden (of te krijgen), vaak ten koste van jezelf. Celine (32) kan erover meepraten en maakte iets onvergetelijks mee op de kinderopvang.