Paulien Zwart (42) is autocoureur. Ze is getrouwd met Tom en moeder van Carmen (14) en Rocco (10).
“Na zeven jaar stapte ik afgelopen zomer op het circuit van Assen weer in een raceauto. Meteen voelde ik die kick van vroeger. De adrenaline, het hard gaan, het willen winnen, het sneller kloppen van mijn hart bij de start. Op een recht stuk haalde ik wel tweehonderd kilometer per uur. Heerlijk, ik was meteen weer verslaafd. En ik bleek eigenlijk nog steeds zo goed te kunnen racen als vroeger. Na twee keer vijftig minuten was ik bij de finish zo gesloopt dat ik moest huilen. Maar ik behaalde wel mooi een tweede en een derde plaats.
Mijn vader racete op hoog niveau en op die manier rolde ik erin. Op het circuit van Zandvoort ontmoette ik mijn man, coureur Tom Coronel. We gingen samenwonen, kregen kinderen en ik ging aan de slag voor zijn bedrijf in de racewereld. In de jaren dat de kinderen nog klein waren stond het racen voor mij op een laag pitje. Maar steeds vaker begonnen zowel Tom als de kinderen te vragen: ‘Waarom race jij eigenlijk niet meer?’ Mijn antwoord was steeds: ‘Omdat ik geen tijd heb én omdat ik bang ben dat ik het niet meer kan.’
Meer Kek Mama?
Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Dat bleek dus onzin. Ik kwam erachter dat ik het nog niet verleerd was. Spannend was het wel, die eerste paar keer dat ik weer achter het stuur van een raceauto zat. Op het vernieuwde circuit van Zandvoort vond ik het maar wat fijn dat Tom in de bijrijdersstoel zat. De muur in een van de bochten staat zo dicht langs de baan dat je hem bijna aanraakt met je spiegel. Ik durfde niet vol gas te geven, uit angst dat ik tegen die muur zou knallen. Vroeger had ik daar helemaal niet over nagedacht – ik ging gewoon.
Dat ging helaas ook weleens mis. Zo crashte ik in 2004 in Frankrijk bijvoorbeeld zo hard, dat ik mijn bekken en mijn enkel brak. Als ik in de auto zit, denk ik niet aan mijn kinderen. Maar mijn risico’s neem ik tegenwoordig wel gecalculeerder dan vroeger. Platliggen vanwege een blessure kan eenvoudigweg niet als je een druk gezinsleven hebt.
Onze jongste, Rocco, was zes toen hij voor het eerst met Tom een rondje mee mocht op het circuit. Hij is gek op racen en doet veel aan karten. Stiekem kan hij ook al aardig rijden in een gewone auto. Carmen houdt meer van paardrijden, maar doet het ook behoorlijk achter het stuur. Soms is dat best makkelijk – dan heb ik de auto nodig en zegt Tom tegen ze: ‘Kan een van jullie de auto vast voorrijden, want mama moet zo weg.’ Beetje maf natuurlijk, maar ze doen het wel.”
Dit portret staat in Kek Mama 03-2021.
Lees ook
Marieke doet aan ijsklimmen: ‘Het gaat nooit mis, maar ik kom niet zonder blauwe plekken thuis’ >
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Vrije liefde, minder regels, lekker rondzwieren met bloemen in je haar: zo herinneren we ons de hippietijd. Maar was die generatie echt vrijer dan wij nu? En wat hielden we eraan over? Journaliste Kim Hopmans keek naar verhalen uit die tijd én naar haar eigen overvolle agenda.
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Wie was je ook alweer voordat je kinderen kreeg? Dat ontdek je alleen als je echt even uit de ouderrol kan stappen. Renate en haar man sloten een pact, en pakken om beurten het vliegtuig naar de vrijheid, naar hun oude ik.
