Je denkt dat je bij je derde bevalling alles wel hebt gezien. Dat niets je meer kan verrassen. Maar nee, Marieke werd zéker nog verrast.
Lees verder onder de advertentie
Marieke (38), getrouwd, moeder van drie kinderen: “Je denkt dat bij je derde kind alles wel gezien hebt. Zelfs een bevalling kan je niet meer verrassen. Je weet hoe het voelt, wat er komt, wanneer je moet puffen en wanneer je vooral niemand moet aankijken. En toch gebeurde er nog iets waar ik weldegelijk door verrast werd.
Lees verder onder de advertentie
Mijn eerste twee bevallingen waren vrij ‘normaal’ verlopen. Dus toen ik voor de derde keer naar het ziekenhuis ging met beginnende weeën, dacht ik: dit doen we wel even. Ik had nul angst, wist precies wat er ging komen.
Ik was al een paar uur in de verloskamer, de weeën kwamen goed op gang en ik merkte dat we de eindfase naderden. Ze hadden gevraagd of ik er een verloskundige in opleiding bij wilde hebben. Waar ik dat bij mijn eerste nog niet wilde, vond ik het nu prima. Iedereen moet het leren, dacht ik nog.
Stagiaire tegen de vlakte
Totdat het ineens misging. Ik lag midden in een wee te puffen en hoorde opeens een enorme knal. Ik schrok me rot, die wee was ook spontaan weg. De stagiaire lag lijkbleek op de grond. Flauwgevallen. Mijn kamer veranderde spontaan in een chaos. Verpleegkundigen die ernaartoe renden, iemand die riep om water, iemand anders die haar benen omhoog legde.
Lees verder onder de advertentie
Terwijl ik daar nog gewoon lag te bevallen. Al was ik daar zelf ook niet zo erg meer mee bezig. Ik vroeg serieus: ‘Gaat het wel met háár?’ Terwijl ik zelf op het punt stond een kind eruit te persen. Dat vind ik achteraf heel grappig. Ik heb zelfs mijn man eropaf gestuurd om te kijken of hij kon helpen. Hij keek me aan alsof ik niet goed was. ‘Ik blijf natuurlijk bij jou’, zei hij scherp. Oké, oké.
Uiteindelijk werd de stagiaire weer bijgebracht en naar buiten begeleid. Toen zei de verloskundige heel droog: ‘Oké, waar waren we?’ Ik moest er hardop om lachen, zo raar was het allemaal. Het was echt alsof iemand even op pauze had gedrukt en daarna weer op play. Binnen tien minuten daarna was onze zoon er.
Lees verder onder de advertentie
Achteraf kunnen we er echt hard om lachen. Het leek wel een film, dit vergeet je nooit meer. Het komt nog regelmatig ter sprake. En de stagiaire heeft later nog een kaartje gestuurd om sorry te zeggen. Superlief. En eigenlijk helemaal niet nodig, ze kon er ook niks aan doen. Het is ook niet niks.”
Lisanne en haar ex zijn niet bijzonder goed uit elkaar gegaan. Nu zijn ze beiden gelukkig met nieuwe partners en verwachten ze allebei een kindje. Maar ze had nooit verwacht hem tijdens haar bevalling tegen het lijf te lopen. Je leest het hier.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.