Beeld: Pexels
Luna (32) wil niets liever dan een liefdevol co-ouderschap na haar breuk. Maar als afspraken stroef verlopen en oud zeer opspeelt, blijkt dat moeilijker dan ze had gehoopt.
Luna: “Ik had de knoop doorgehakt. De relatie werkte niet meer en het voelde niet eerlijk tegenover onszelf, maar vooral niet tegenover Morris en Micky, om zo door te blijven gaan. Dus koos ik voor eerlijkheid. Wat ik hoopte, was dat we in goede verstandhouding uit elkaar konden gaan. Dat we, ondanks alles, samen ouders zouden blijven. In theorie stonden we daar allebei achter. In de praktijk gaat het moeizamer dan ik had gehoopt.
De afspraken over co-ouderschap liggen er. Alles is netjes verdeeld en op papier klopt het. Maar er hangt spanning in de lucht als we elkaar spreken. Kleine steken, korte antwoorden. Geen openlijke ruzie, maar ook geen warmte. Ik snap het wel. Hij heeft nog verdriet, misschien ook boosheid. En ik weet dat ik degene ben die is weggegaan.
Toch maakt het het ingewikkeld. Soms moet ik drie keer vragen of we tijden kunnen afstemmen omdat er schoolactiviteiten zijn. Soms krijg ik geen bericht terug als ik iets praktisch wil overleggen. En hoewel we allebei weten dat het niet om ons gaat, maar om de kinderen, sijpelt het toch overal tussendoor.
Een paar weken geleden liep het echt mis. Hij had voor de meivakantie een vakantie met Morris en Micky geboekt, zonder dat we het goed hadden afgestemd. Ik hoorde het pas van de kinderen zelf, een week voor vertrek. Terwijl ik ook plannen had gemaakt om dingen met de kinderen te doen in de meivakantie, plannen waar ik ook rekening mee had gehouden in mijn werkrooster.
Toen ik hem erop aansprak, haalde hij zijn schouders op. Hij vond dat ik het wel had kunnen weten. We kregen een discussie, maar uiteindelijk slikte ik mijn boosheid in. Uiteindelijk paste ik me aan, want ik wilde de kinderen niet belasten. Maar het deed pijn — niet alleen om de plannen, maar om het gevoel dat overleg er soms niet meer toe doet. Zelfs niet over de meivakantie.
Voor Morris en Micky probeer ik het licht te houden. Ze zijn nog klein, ze moeten zich veilig voelen bij ons allebei. Daarom blijf ik vriendelijk, blijf ik uitleggen, blijf ik hopen dat het met de tijd beter wordt. Want ik geloof er nog steeds in dat we samen goed ouders kunnen zijn. Het gaat ook niet om deze vakantie, maar om het overleggen.
We leren onderweg, met vallen en opstaan. Ik ben ook niet de perfecte co-ouder. Maar ik blijf hopen dat op een dag niet alleen de kinderen zich vrij en blij tussen ons in bewegen, maar wij ook in staat zijn elkaar gewoon weer als mede-ouder te zien.”
Ex-juf onthult wat ze altijd tegen de ouders van haar leerlingen wilde zeggen maar niet durfde. Je leest het hier.
Goed nieuws in het nieuwe jaar: de kinderbijslag in 2026 gaat omhoog. En dat is fijn, want kinderen opvoeden wordt er niet goedkoper op. Daarom zetten we de bedragen voor je op een rij.
In Een Huis Vol was het maandagavond eindelijk zover: kijkers mochten meekijken met de geboorte van de nieuwste telg.
Wie dacht dat alle gezinnen in Een Huis Vol altijd even geliefd zijn, komt van een koude kermis thuis.Vooral de familie Bakhcha uit Amsterdam zorgt dit seizoen voor de nodige wrijving onder de kijkers. Waar ze vorig jaar nog positief werden ontvangen, lijkt de tolerantie nu op te raken. Sommige fans hopen zelfs stiekem dat […]
Voor kinderen een droom, voor ouders misschien wat minder: in de loop van de nacht en morgen wordt er zware sneeuwval verwacht, wat kan zorgen voor gladde wegen, slecht zicht en extra drukte op de weg.
Hoe weet je eigenlijk of je goed bent opgevoed? Voor sommigen zit dat in een veilig en liefdevol gevoel, voor anderen in zichtbare eigenschappen of gedrag. Wat vaak wordt onderschat, is hoe veel je hobby’s hierover kunnen zeggen.
De eerste schooldag van 2026 begon met sneeuw, ijs en code oranje. Veel scholen moesten daardoor maatregelen nemen. Maar mogen scholen zomaar besluiten om leerlingen sneeuwvrij te geven?
