Bron: Canva
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Mariëlle: “Ik had me heerlijk geïnstalleerd voor een welverdiend dutje. Mijn kraamverzorger had me gerustgesteld: ‘Ga maar lekker slapen, ik zit wel met de baby beneden.’ Dat klonk als muziek in mijn oren na gebroken nachten, stuwing en kraamtranen. Dekentje over me heen, ogen dicht en weg was ik.
Een uurtje later werd ik wakker. Het was stil. Ik hoorde geen gerommel in de woonkamer of zacht gekeuvel. Misschien lag mijn baby te slapen en deed de kraamzorg haar administratie?
Ik sloop de trap af en schrok me een ongeluk. Wat was ze in hemelsnaam aan het doen!? Nou, niks. Want ze lag languit op mijn bank. Slapend en met haar mond open. Mijn kleintje lag gelukkig vredig in de box, keurig ingestopt, tevreden te dromen. Maar eh… slapen wanneer de baby slaapt gold toch voor míj? Niet voor de professional die ik in huis had gehaald?
Ik tikte voorzichtig tegen haar schouder. Ze schrok wakker en mompelde iets over een zware avond. Mijn eerste reactie was medelijden. Ach gut, dacht ik nog, vast een pittige nacht gehad met andere gezinnen of een huilbaby. Tot ze, nog half geeuwend, vertelde dat ze ‘het gisteren wel een beetje laat had gemaakt tijdens het uitgaan.’ En drankje te veel en maar drie uurtjes slaap, klonk het.
Pardon? Kijk, wat je in je vrije tijd doet moet je natuurlijk helemaal zelf weten. Ga dansen op tafels, zing karaoke tot je geen stem meer hebt, leef je uit. Maar kom daarna niet bij mij op de bank je roes uitslapen terwijl ik boven denk dat jij mijn kraamengel bent.
De volgende ochtend kreeg ik een telefoontje: er was besloten dat een andere kraamverzorger het zou overnemen. De reden heb ik nooit officieel gehoord. Misschien bleek het beroep toch niks voor haar te zijn. Of misschien had mijn blik boekdelen gesproken.
Wat ik wel weet: de nieuwe kraamverzorger was fris, alert en had geen behoefte aan mijn bank als logeeradres. En elke keer als ik nu iemand hoor zeggen ‘slaap wanneer de baby slaapt’, moet ik een beetje lachen. Want geloof me: dat advies is niet voor iedereen bedoeld.”
Katja kan niet met haar kraamzorg door één deur: ‘Ze stak het niet onder stoelen of banken’. Je leest haar verhaal hier.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Wat als je erachter komt dat je kind op zijn eerste schooldag een half uur lang heeft staan huilen? Milenka ging er met gestrekt been in en lag dus meteen vanaf dag een in conflict met de juf.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Op de peuterspeelzaal begint het sociale leven van peuters pas écht. En soms ook hun reputatie. Marianne (33) weet er alles van.
Sommige dingen kan je als moeder prima mee wegkomen, maar als vader is dat soms net even anders. Dat werd Jeanette pijnlijk duidelijk, toen haar man bijna in elkaar geslagen werd.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lorraine, die iets achterhoudt voor haar man.
