Een goede voorbereiding is het halve werk, vooral als je met kinderen op vakantie gaat. Marjolein (38) dacht alles tot in de puntjes geregeld te hebben voor hun zonvakantie naar de Algarve met haar man en dochter Lotte (3).
Marjolein: “Mijn man en ik waren altijd dol op de Algarve. Elk jaar vlogen we naar dat zonnige stukje Portugal, en het was een vaste zomerse traditie die we met veel plezier herhaalden. Maar toen onze dochter Lotte werd geboren, veranderde alles. Wat voorheen een ontspannen vlucht naar het paradijs was, werd met een kleintje aan boord een hele onderneming. Pijnlijke oortjes in het vliegtuig, de volksverhuizing van bagage, en de chaos van reizen an sich maakten het avontuur veel minder plezierig.
We lieten het dus bij die ene keer toen Lotte een halfjaar was. De tien dagen zon, zee, strand ruilden we in voor kneuterige gezinsuitjes. Denk aan een weekendje in Knokke-Heist of een midweek in Center Parcs, maar een echte vakantie kwam er niet van. Toen Lotte drie jaar oud werd, besloten we dat het tijd was om weer een echte vakantie te plannen. We boekten in mei, in het laagseizoen, om de drukte te vermijden. In plaats van een vol hotel kozen we voor een Airbnb: een huisje met een zwembad in een klein dorpje.
De eerste dagen waren een droom. De vlucht verliep soepel; Lotte sliep de hele weg. We kregen alle spullen in één keer in de huurauto en Lotte viel de eerste avond in diepe slaap op haar eigen kamer. De eerste vakantiedagen vulden zich met zwemmen, het strand, elke avond uit eten en het verkennen van de lokale markt. Lotte genoot zichtbaar van de omgeving, het buitenleven, en vooral van de tijd die we samen doorbrachten. Alles leek perfect.
Tot dag vijf, toen onze vakantie op de rand van een ramp stond. Lotte’s trouwe knuffelaapje, ‘Appie’, was verdwenen. Het gebeurde op een dag vol plezier: we hadden op het strand gespeeld, gezwommen, en ijs gegeten in het dorp. Maar toen we aan het einde van de dag thuiskwamen in ons vakantiehuis, was Appie nergens te vinden.
Terwijl mijn man alle mogelijke plekken afzocht, voelde ik een knoop in mijn maag. ‘Serieus, moet een knuffelbeest nu echt onze vakantie verpesten?’ dacht ik. De gedachte dat zoiets kleins de vreugde die we hadden ervaren kon ondermijnen, voelde als een flinke domper.
We waren voorbereid; we hadden Appie 2.0 meegenomen, een kloon van de verloren knuffel. Het leek een briljant idee, maar Lotte wilde absoluut niets van de kloon weten. Ze smeet het aapje op de grond, brulde alles bij elkaar. “Ik wil Appie!!!” Ik probeerde haar te kalmeren, maar geen ander speelgoed, ijsje of pastel de nata kon haar troost bieden. Het enige waar ze om gaf, was het aapje dat ze 24/7 aan zich vastklampte, was verloren.
De nachten werden een drama. Lotte sliep niet meer, en wij ook niet. Ze verloor niet alleen haar slaap, maar ook haar eetlust. Zelfs in het zwembad draaide het om “Waar is Appie?”. Het plezier van de vakantie was verdwenen, vervangen door een wanhopige zoektocht. Het zwembad, het strand, de lokale markt – Appie was nergens te bekennen. Onze vakantie, die zou moeten bestaan uit ontspannen momenten en gezelligheid, werd overschaduwd door het verdriet van een klein meisje dat haar knuffel miste.
De dagen kropen voorbij. Ondanks onze inspanningen om de situatie te verlichten, bleef Lotte om Appie vragen en huilen. We praatten veel met haar, probeerden haar gerust te stellen, maar de leegte zonder Appie was enorm.
En toen, op de allerlaatste dag van onze vakantie, gebeurde er iets onverwachts. Terwijl we de spullen in de huurauto laadden voor de rit naar de airport, zag mijn man iets wat we eerder hadden gemist. En daar, verscholen onder de achterbank van de auto, lag Appie, de verloren knuffel, veilig en wel.
Het moment waarop Lotte haar aapje in haar armen nam, was misschien wel het mooiste vakantiemoment. De tranen van vreugde die over haar wangen rolden, waren een verlossing voor de stress en het verdriet dat we de afgelopen dagen hadden ervaren. We vlogen met een gerust hart naar huis.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.
