Op het schoolplein worden dagelijks grote problemen klein gemaakt en kleine problemen soms verrassend groot. En wat doe je als een ogenschijnlijk onschuldige rage ineens uitmondt in een officieel verbod?
Lees verder onder de advertentie
Een berichtje van school met de woorden ‘we willen u even spreken’ is genoeg om elke ouder spontaan in crisismodus te laten schieten. Want wat kan een kleuter in vredesnaam hebben uitgespookt dat een officieel gesprek nodig is?
“We willen u even spreken…”
Stella: “Het begon met een mailtje van de docent van mijn dochter. Of ik ‘even’ langs kon komen voor een gesprek. Even. Dat woord alleen al. Niemand zegt ‘even’ als het écht even is. Mijn hoofd sloeg direct op hol. ‘Wat zou mijn kind in vredesnaam hebben gedaan dat ik op gesprek moet komen?’ Had ze iemand geduwd? De schoolbibliotheek gemold? Een opstand georganiseerd in groep 2? Ik zag al voor me hoe ik tegenover drie leerkrachten en een intern begeleider zou zitten terwijl zij ernstig knikkend woorden gebruikten als zorgelijk en grensoverschrijdend. Ze is pas vijf. Wat zou ze gedaan hebben?
Lees verder onder de advertentie
Het zwarte scenario
De nacht voor het gesprek sliep ik ongeveer net zo goed als in de kraamweek. Mijn gedachten gingen van 0 naar 100 in drie seconden. Misschien had ze iets lelijks gezegd of een klasgenootje emotioneel getekend voor het leven. Zou ze misschien iets gestolen hebben uit het lokaal? Nonchalant vroeg ik tijdens het avondeten: ‘Wat heb je vandaag op school gedaan?’ ‘Gewoon’, zei ze. ‘Gekleurd. En geruild.’ Geruild? Wat geruild? En met wie? Zou ze ondergrondse handeltjes regelen op het schoolplein?
Twee dagen later en daar zat ik. Op zo’n mini-stoeltje waar je knieën standaard boven je heupen uitsteken. De juf glimlachte vriendelijk. Dat stelde me totaal niet gerust. Volgens de juf zorgde mijn dochter voor ‘onrust in de groep’. Er was competitie en er waren tranen, er werd blijkbaar onderhandeld alsof het om vastgoed ging. ‘Ze is er wel heel ondernemend in’, zei de juf voorzichtig. Ondernemend? Kijk, dát woord kende ik. ‘Het gaat over de stickers’, begon ze. Stickers? Mijn brein moest even schakelen. Geen gevecht, geen gescheld en geen brandstichting. Gewoon stickers.
Lees verder onder de advertentie
De stickermaffia
Blijkbaar was mijn dochter de Pablo Escobar van de kleuterbouw geworden, maar dan met glitters en eenhoorns. Ze nam elke dag complete vellen mee en er was een levendige ruilhandel ontstaan. Dinosaurussen tegen holografische hartjes. Frozen tegen Paw Patrol. Er waren zelfs kinderen verdrietig naar huis gegaan omdat ze ‘slechte deals’ hadden gemaakt. Ik wist niet dat een kleuter hier een verbod voor kon krijgen op de basisschool. Maar het verdict was duidelijk: er kwam een stickerverbod. Geen handel meer op het schoolplein en geen ruilbeurs tijdens de kleine pauze. De glittereconomie werd stilgelegd.
Lees verder onder de advertentie
Stiekem trots
Ik knikte begripvol. Natuurlijk snapte ik het. Regels zijn regels. Orde in de klas is belangrijk. Maar ergens, heel diep vanbinnen, zat ook een miniscuul stemmetje dat dacht: ‘Ze runt gewoon een succesvolle start-up op haar vijfde’. Thuis bracht ik het nieuws voorzichtig. ‘De juf zegt dat stickers voortaan thuis moeten blijven.’ Ze haalde haar schouders op. ‘Oké.’
Lees verder onder de advertentie
Paniek naar plakplaatjes
Mijn leermoment: dat een mailtje van school niet automatisch betekent dat je kind uit de kleuterklas wordt gezet wegens criminele activiteiten. Soms gaat het gewoon om stickers. Ik ben ergens ook opgelucht. Liever een stickerverbod dan een schoolplein-marktplaats-verbod op haar twaalfde omdat ze dan een echte handeltjeskoningin blijkt. Voor nu houden we de economie klein. Thuis mag ze plakken wat ze wil, maar ik hou haar wel een beetje in de gaten. Je weet maar nooit wanneer de glittermarkt weer opleeft.”
Lees verder onder de advertentie
Naast kinderen zijn er ook volwassenen die een verbod zouden moeten krijgen, bijvoorbeeld voor tikkies sturen. Lees hier het verhaal van Colette, die een tikkie van €1,59 van haar zus kreeg na het oppassen.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken.
De 29-jarige Emma wordt binnenkort voor het eerst moeder en werd daarom verrast met een babyshower. Helaas kijkt ze daar niet met een warm gevoel op terug. Ze werd namelijk uitgelachen op haar eigen feest.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (1). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Wie dit weekend op social media heeft gescrold, kon er niet onderuit: Coachella. En dat was er een om niet snel te vergeten. Justin Bieber gaf een optreden dat diepe indruk maakte. Natuurlijk was ook zijn vrouw Hailey ook van de partij om manlief te supporten, samen met hun zoon Jack.
Sommige dingen zie je niet meteen terug in foto’s of op schoolrapporten. Toch nemen kinderen ze wel degelijk mee in hun rugzak als ze opgroeien in een huis waar spanning de boventoon voert.