Op het schoolplein worden dagelijks grote problemen klein gemaakt en kleine problemen soms verrassend groot. En wat doe je als een ogenschijnlijk onschuldige rage ineens uitmondt in een officieel verbod?
Lees verder onder de advertentie
Een berichtje van school met de woorden ‘we willen u even spreken’ is genoeg om elke ouder spontaan in crisismodus te laten schieten. Want wat kan een kleuter in vredesnaam hebben uitgespookt dat een officieel gesprek nodig is?
“We willen u even spreken…”
Stella: “Het begon met een mailtje van de docent van mijn dochter. Of ik ‘even’ langs kon komen voor een gesprek. Even. Dat woord alleen al. Niemand zegt ‘even’ als het écht even is. Mijn hoofd sloeg direct op hol. ‘Wat zou mijn kind in vredesnaam hebben gedaan dat ik op gesprek moet komen?’ Had ze iemand geduwd? De schoolbibliotheek gemold? Een opstand georganiseerd in groep 2? Ik zag al voor me hoe ik tegenover drie leerkrachten en een intern begeleider zou zitten terwijl zij ernstig knikkend woorden gebruikten als zorgelijk en grensoverschrijdend. Ze is pas vijf. Wat zou ze gedaan hebben?
Lees verder onder de advertentie
Het zwarte scenario
De nacht voor het gesprek sliep ik ongeveer net zo goed als in de kraamweek. Mijn gedachten gingen van 0 naar 100 in drie seconden. Misschien had ze iets lelijks gezegd of een klasgenootje emotioneel getekend voor het leven. Zou ze misschien iets gestolen hebben uit het lokaal? Nonchalant vroeg ik tijdens het avondeten: ‘Wat heb je vandaag op school gedaan?’ ‘Gewoon’, zei ze. ‘Gekleurd. En geruild.’ Geruild? Wat geruild? En met wie? Zou ze ondergrondse handeltjes regelen op het schoolplein?
Twee dagen later en daar zat ik. Op zo’n mini-stoeltje waar je knieën standaard boven je heupen uitsteken. De juf glimlachte vriendelijk. Dat stelde me totaal niet gerust. Volgens de juf zorgde mijn dochter voor ‘onrust in de groep’. Er was competitie en er waren tranen, er werd blijkbaar onderhandeld alsof het om vastgoed ging. ‘Ze is er wel heel ondernemend in’, zei de juf voorzichtig. Ondernemend? Kijk, dát woord kende ik. ‘Het gaat over de stickers’, begon ze. Stickers? Mijn brein moest even schakelen. Geen gevecht, geen gescheld en geen brandstichting. Gewoon stickers.
Lees verder onder de advertentie
De stickermaffia
Blijkbaar was mijn dochter de Pablo Escobar van de kleuterbouw geworden, maar dan met glitters en eenhoorns. Ze nam elke dag complete vellen mee en er was een levendige ruilhandel ontstaan. Dinosaurussen tegen holografische hartjes. Frozen tegen Paw Patrol. Er waren zelfs kinderen verdrietig naar huis gegaan omdat ze ‘slechte deals’ hadden gemaakt. Ik wist niet dat een kleuter hier een verbod voor kon krijgen op de basisschool. Maar het verdict was duidelijk: er kwam een stickerverbod. Geen handel meer op het schoolplein en geen ruilbeurs tijdens de kleine pauze. De glittereconomie werd stilgelegd.
Lees verder onder de advertentie
Stiekem trots
Ik knikte begripvol. Natuurlijk snapte ik het. Regels zijn regels. Orde in de klas is belangrijk. Maar ergens, heel diep vanbinnen, zat ook een miniscuul stemmetje dat dacht: ‘Ze runt gewoon een succesvolle start-up op haar vijfde’. Thuis bracht ik het nieuws voorzichtig. ‘De juf zegt dat stickers voortaan thuis moeten blijven.’ Ze haalde haar schouders op. ‘Oké.’
Lees verder onder de advertentie
Paniek naar plakplaatjes
Mijn leermoment: dat een mailtje van school niet automatisch betekent dat je kind uit de kleuterklas wordt gezet wegens criminele activiteiten. Soms gaat het gewoon om stickers. Ik ben ergens ook opgelucht. Liever een stickerverbod dan een schoolplein-marktplaats-verbod op haar twaalfde omdat ze dan een echte handeltjeskoningin blijkt. Voor nu houden we de economie klein. Thuis mag ze plakken wat ze wil, maar ik hou haar wel een beetje in de gaten. Je weet maar nooit wanneer de glittermarkt weer opleeft.”
Lees verder onder de advertentie
Naast kinderen zijn er ook volwassenen die een verbod zouden moeten krijgen, bijvoorbeeld voor tikkies sturen. Lees hier het verhaal van Colette, die een tikkie van €1,59 van haar zus kreeg na het oppassen.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
De zesjarige Lío, zoon van Lil Kleine en Jaimie Vaes, laat de laatste tijd mooie ontwikkelingen zien in zijn spraak. Waar hij door een vorm van non-verbaal autisme jarenlang nauwelijks verbaal communiceerde, lijkt daar nu voorzichtig verandering in te komen.
Iedere relatie heeft wel eens een moment waarop je denkt: oké, en nu? Of het nou je partner is, je moeder, je vriendin of die ene collega die je normaal prima trekt behalve tijdens Teams-meetings, relaties kunnen ingewikkeld zijn.
Beschuit met blauwe muisjes in huize Gorgels, want Kaj en Jessie Jazz Vuijk zijn voor de tweede keer ouders geworden van een zoon. Dat deelt het stel op Instagram met intieme beelden van de kraamweek.
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. […]