Op een dag zijn je kinderen tieners en is het niet meer cool om met Lego te spelen of hutten te bouwen. Wat doe je dan, als je ziet dat je jongste kind dat nog wél wil en zich eenzaam voelt? Katie Bingham-Smith schreef er een blog over.
Lees verder onder de advertentie
De jongste van Katie is 11 jaar. Laatst vertelde hij haar dat zijn broer en zus niet meer met hem wilden spelen. ‘Ik had zo met hem te doen’, zegt Katie. ‘Dat zijn broer en zus nieuwe vrienden hebben en andere dingen leuk gaan vinden, is nieuw voor hem. Het samen spelen en forten bouwen met dekens en kussens, is verleden tijd.’
Lees verder onder de advertentie
Soms biedt Katie aan om het speelkameraadje van haar zoon te zijn. ‘Maar dat wil hij niet. Snap ik ook, want spelen met je moeder is maar saai.’
Op eigen benen
Zelf heeft Katie er ook moeite mee om haar zoon zo verdrietig te zien. ‘Ik wil het oplossen, maar dat kan ik niet. Ik heb er zelfs over nagedacht om de oudste twee te zeggen dat ze met hem moeten spelen, maar niemand wil natuurlijk gedwongen worden om iets te doen.’
Daarbij komt dat Katie zich nu des te meer realiseert dat haar kinderen ouder worden en op een dag het huis verlaten. ‘Deze situatie herinnert me eraan hoe snel mijn kinderen veranderen. En dat voelt alsof er iets weg is dat we nooit meer kunnen hebben.’
Nieuwe herinneringen
Maar Katie weet ook dat er een dag komt dat haar drie kinderen weer een hechte band zullen hebben. ‘Dan gaan ze samen andere dingen doen en nieuwe herinneringen maken. Ik zie ze zo naar het strand gaan of aan de keukentafel zitten praten over politiek – dat soort dingen.’
Hoewel haar jongste zoon daar nu weinig aan heeft, probeert Katie hem wel op te beuren. ‘Ik vertel hem dat ons gezin verandert, maar dat we er wel altijd voor elkaar zullen zijn.’
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt? Lees hier waarom het leeftijdsverschil tussen je kinderen misschien de reden is dat ze elkaar continu in de haren vliegen.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.