Beeld: Judith Anna Pronk
Sharday Abel (38) is single moeder van Gaillysio (18), Divainyo (14), Jayvièn (12), Ni’shayro (2) en Ni’laiyah (1). Met speciale gelegenheden draagt ze Surinaamse klederdracht.
“Een kleurrijke bloes en een lange, wijde rok: in een koto, zoals ik hier draag, mag je gezien worden. Het is het pronkstuk van de Surinaamse klederdracht. Mijn koto’s draag ik tijdens feestelijke gelegenheden zoals verjaardagen. Ze zijn bijna allemaal van mijn oma en moeder geweest. Vorig jaar ben ik na vier zoons bevallen van een meisje. Dat zij de kleding later weer van mij kan overnemen en onze familietraditie zo blijft voortbestaan, vind ik fantastisch.
Ik ben geboren en getogen in Rotterdam. Mede dankzij de klederdracht voel ik mij nauw verbonden met mijn Surinaamse roots. Mijn familie stamt voornamelijk af van de creolen. Die bevolkingsgroep draagt van oudsher ook een pangi, een kleurrijke omslagdoek die je rond je middel of bovenlijf wikkelt. Ik heb er een aantal en vind ze vooral op warme zomerdagen lekker luchtig, maar draag ze ook met speciale dagen. Zo vieren we Keti Koti, de afschaffing van de slavernij, en de onafhankelijkheid van Suriname.
“Mede dankzij de klederdracht voel ik mij nauw verbonden met mijn Surinaamse roots”
Traditioneel is er ook nog een jurk met een hoofddoek die door creolen gedragen wordt: de kimona. Ook daar heb ik er een aantal van. Toen ik vorig jaar in Suriname was, heb ik voor mijzelf en mijn dochter een matchende kimona laten maken in de kleuren roze en bruin. Laatst droegen we die bij haar eerste verjaardag – nadat ik de mijne flink had ingenomen, want inmiddels ben ik mijn overgebleven zwangerschapskilo’s kwijt en dertig kilo lichter.
Lees ook – ‘Henna draag ik als sieraad, maar ook om mezelf kracht te geven’ >
Bij alle Surinaamse klederdracht draag ik bijpassende sieraden. Oorbellen bijvoorbeeld, maar ook een ring in de vorm van een mattenklopper, het Surinaamse symbool voor het ‘wegvegen’ van het kwaad. Ook mijn ala kondre ketting is me erg dierbaar. Die verwijst naar de winti’s, een soort geesten, die bescherming bieden. Niet dat ik daar dagelijks mee bezig ben – ik ben gewoon een nuchtere Hollandse, maar als ik niet lekker in mijn vel zit dan bieden mijn sieraden wel houvast. Ze geven me kracht, alsof ik gesteund word door mijn voorvaderen.
Mijn zoons voelen dat net zo. Zij dragen een Surinaamse ‘boei’, een metalen armband uit de tijd van de slavernij. ‘Als ik deze draag, word ik beschermd en voel ik me sterk’, zei Jayvièn laatst trots tegen zijn juf. Mooi om te zien dat wat ik mijn kinderen meegeef over de Surinaamse cultuur goed blijft hangen.”
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
