Kinderen die thuis de vrede bewaren, ontwikkelen als volwassene vaak deze 9 gewoontes zonder dat ze het doorhebben

jeudghulp kind Beeld: Canva
Maaike van Eijk
Maaike van Eijk
Leestijd: 6 minuten

Kinderen die tijdens hun jeugd voortdurend probeerden ruzies te voorkomen of de sfeer in huis goed te houden, nemen die rol soms mee naar hun volwassen leven. Zelfs als ze zich daar helemaal niet bewust van zijn.

Lees verder onder de advertentie

De volgende 9 gewoontes kunnen daar een teken van zijn.

1. Ze praten nooit over wat hen dwarszit

Wie van jongs af aan heeft geleerd om de vrede te bewaren, kan heel goed worden in het onderdrukken van emoties. Zelfs wanneer er echt iets is waarover gepraat zou moeten worden, brengen ze het onderwerp niet ter sprake. Ze willen immers niemand van streek maken.

Het kan verleidelijk zijn om emoties die ongemakkelijk of moeilijk voelen opzij te schuiven. Maar dat kan zoveel stress veroorzaken dat het uiteindelijk zelfs invloed heeft op iemands lichamelijke gezondheid. Emoties verdienen aandacht, ook wanneer iemand er misschien heftig op reageert.

2. Ze verzachten wat ze zeggen

In sommige situaties is het verstandig om een boodschap wat zachter te brengen, bijvoorbeeld bij het beëindigen van een relatie of bij het bespreken van een probleem op het werk. Sommige mensen doen dit echter voortdurend, puur om de gevoelens van anderen te sparen.

Het lijkt misschien juist aardig, maar woorden als “misschien” of “ik wilde alleen even checken” kunnen ervoor zorgen dat iemand minder stellig overkomt. Als ze het niet echt menen, hoeven ze zulke woorden natuurlijk niet te gebruiken. Toch kan het veilig voelen voor mensen die gewend zijn om iedereen tevreden te houden.

Lees verder onder de advertentie

3. Ze geven altijd, maar nemen nooit aan

Mensen die de vrede proberen te bewaren, zijn vaak enorm behulpzaam. Ze doen vrijwel alles voor anderen, zelfs wanneer het hunzelf niet goed uitkomt. Voor hen voelt helpen als een manier om conflicten te voorkomen.

Maar wanneer iemand iets voor hen wil terugdoen, slaan ze die hulp vaak af. Ze zijn bang om het gevoel te krijgen dat ze tot last zijn, iets wat ze al jong hebben geleerd te vermijden. Als anderen door jou problemen krijgen, kun je immers niet iedereen tevreden houden. Daardoor geven ze zichzelf nooit echt de kans om hulp te ontvangen.

Lees verder onder de advertentie

4. Ze zeggen sorry om de sfeer te herstellen

Sommige mensen lijken bijna net zo vaak ‘sorry’ te zeggen als adem te halen. Dat kan een goede aanwijzing zijn dat ze hun hele leven al proberen de vrede te bewaren. Ze bieden hun excuses zelfs aan wanneer dat helemaal niet nodig is, voor het geval hun woorden iemand van streek hebben gemaakt.

Toch zorgt dit er niet per se voor dat anderen zich meer op hun gemak voelen. Integendeel: het kan mensen juist ongemakkelijk maken, omdat het kan overkomen alsof iemand weinig zelfvertrouwen heeft. Hoewel het excuses aanbieden hen zelf een gevoel van veiligheid kan geven, kan het daardoor juist steeds averechts werken.

Lees verder onder de advertentie

5. Ze gebruiken humor als hulpmiddel

Er zit een dunne lijn tussen humor gebruiken om een ongemakkelijke situatie wat luchtiger te maken en humor inzetten om emoties te vermijden die je liever niet voelt. Kinderen die vroeger thuis de vrede moesten bewaren, vallen meestal in die tweede categorie. Het is voor hen niet alleen een manier om hun eigen emoties te onderdrukken. Ze proberen ook de negatieve gevoelens van anderen weg te nemen. Met een grap hopen ze alle negativiteit weg te nemen, maar dat heeft zelden het gewenste effect.

Lees verder onder de advertentie

6. Ze lezen een ruimte razendsnel

Wanneer mensen emotionele trauma’s meemaken, kunnen ze de emoties van anderen voortdurend in de gaten houden en proberen aan te voelen wat de algemene sfeer in een ruimte is, zodat ze daar zo goed mogelijk op kunnen reageren. De behoefte om als kind voortdurend de vrede te moeten bewaren, kan voortkomen uit ingrijpende ervaringen thuis.

Lees verder onder de advertentie

Iemand kan zijn uitzonderlijke vermogen om een ruimte aan te voelen zien als een teken van een bijzonder hoge emotionele intelligentie. In werkelijkheid kan het ook simpelweg een manier zijn om met de situatie om te gaan. Ze denken dat het herkennen van de stemming van anderen de sleutel is om iedereen tevreden te houden, ook als het hen volledig uitput.

7. Ze proberen problemen niet uit te praten

Het is gemakkelijk om het oplossen van een conflict te verwarren met het zo snel mogelijk de kop indrukken ervan. Een oplossing vinden kan relaties juist sterker maken, maar het proces zelf kan zo ongemakkelijk voelen dat sommige mensen het liever helemaal vermijden.

Dat is niet vreemd voor iemand die is opgegroeid met het idee dat elk conflict zo snel mogelijk moet verdwijnen. Wanneer mensen niet met elkaar overweg kunnen, gaan er in hun hoofd alarmbellen af die zeggen dat alles zo snel mogelijk moet worden gerepareerd. Maar dat is niet altijd productief en kan op de lange termijn juist voor meer problemen zorgen.

Lees verder onder de advertentie

8. Ze stemmen automatisch in

Meningsverschillen ontstaan vaak door heel eenvoudige dingen die we waarschijnlijk prima zouden kunnen uitpraten als we even de tijd namen om erover na te denken. Omdat de meeste mensen echter willen bewijzen dat ze gelijk hebben, ontstaan er discussies over zaken die eigenlijk helemaal niet belangrijk zijn.

Lees verder onder de advertentie

Of een meningsverschil nu groot of klein is: zij doen alsof het niet bestaat. Ze stemmen automatisch met anderen in, zodat de spanning niet verder oploopt. Ook als ze het daar zelf niet mee eens zijn.

9. Ze herhalen gesprekken in hun hoofd

Wanneer iemand zich verantwoordelijk voelt voor het geluk van iedereen om zich heen, kan dat leiden tot zowel het vooraf oefenen van gesprekken als het achteraf opnieuw afspelen ervan. Dit denkproces staat bekend als piekeren of rumineren en mensen die veel angst ervaren kunnen hierop terugvallen om het gevoel te krijgen dat ze meer controle hebben.

Lees verder onder de advertentie

Het is natuurlijk niet altijd verkeerd om vooraf na te denken over wat je wilt zeggen of achteraf te reflecteren op een gesprek. Maar het kost ontzettend veel energie en kan sociale contacten juist ongemakkelijk maken. Ook als het voelt alsof het helpt, kan het juist extra onrust opleveren.

4 lessen voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen? Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail