Beeld: Canva
Als een vader zijn eigen baby baart kijkt de wereld weleens verbaasd op. Transgender ouders lopen nog altijd tegen verouderde wetgeving en stigma’s aan.
Ruben (26) droeg zijn kinderen Ties (6) en Tuur (3) zelf. Hij heeft een omgangsregeling met hun moeder.
“Op het schoolplein ben ik gewoon Ruben, de vader van Ties en Tuur. Soms krijg ik vragen; ben ik niet bang dat mijn kinderen gepest worden met hun transgender vader en hun genderneutrale opvoeding? Het zijn vaak vragen vanuit eigen onwetendheid en angst, en daar antwoord ik altijd open op. School vroeg juist geïnteresseerd naar informatieve boekjes voor kinderen. Het opmerkelijkst vinden mensen meestal dat ik een alleenstaande – hoewel verloofde – vader ben. Dat vinden ze óf zielig óf geweldig.
Mijn ex Sam en ik waren jong toen we onze oudste kregen: ik was 19, zij 21. Op de natuurlijke manier, Sam is ook transgender. Mijn hele leven had ik al een kinderwens, maar die wilde ik niet vervullen als ik al testosteron zou gebruiken – ook al kon ik daar volgens de artsen probleemloos tijdelijk mee stoppen. Dat zette druk achter het zwanger worden, want mijn transitie uitstellen was voor mij in psychisch opzicht geen optie.
Niemand keek me raar aan met mijn zwangere buik, alleen het ziekenhuispersoneel tijdens de poliklinische bevalling vond onze situatie nogal speciaal. Ik wilde alleen geen borstvoeding geven – of chest feeding, zoals veel trans en non-binaire personen dat liever noemen. Dat riep te veel dysforie op, het gevoel dat mijn lichaam niet bij me paste.
Doordat ik voor de zwangerschap van Tuur inmiddels met testosteron was begonnen en me met mijn lagere stem en spiermassa meer mezelf voelde, lukte het wel. Na veertien maanden chest feeding heb ik mijn borsten laten verwijderen. Nu voelt mijn lichaam eindelijk als het mijne.
Mijn genderidentiteit speelt zeker een rol in mijn ouderschap. Een trans vader die zijn eigen kind draagt is echt iets anders dan een zaadleverende cis man: iemand die zich comfortabel voelt bij het geslacht waarmee hij is geboren. Het geeft nu eenmaal een andere band.
Op de ziekenhuisdossiers van de kinderen sta ik vermeld als vader, op hun geboorteaktes ook als ‘moeder waaruit het kind geboren is’. Hun moeder is voor de wet hun vader. En probeer alleen maar eens een kraampakket aan te vragen bij de verzekering, als man in verwachting.
Voor de kinderen is het normaal dat ze uit de buik van papa komen. Andere kinderen staan er niet bij stil. Vragen hooguit: is dat waar? Als ik dan uitleg dat ik geboren werd met een meisjeslichaam terwijl ik eigenlijk een jongen ben, zijn ze volmaakt tevreden.”
Raymond is papa, maar wordt voor zijn kinderen binnenkort mama: ‘Ik zie er niet tegenop om het ze te vertellen’. Je leest zijn verhaal hier.
Voor Dionne Stax liggen geluk en verdriet dicht bij elkaar. Terwijl ze volop geniet van het moederschap met dochter Lexie, verwerkt de presentatrice tegelijkertijd het verlies van haar moeder.
Geen enkele ouder wil horen dat hun kind wordt buitengesloten of gepest. Maar minstens zo moeilijk is het moment waarop blijkt dat je eigen kind iemand anders pijn heeft gedaan of aan het pesten is?
Op haar 29e lijkt Kiona Holland (36) een gezond en actief leven te leiden. Ze werkt met veel plezier in de zorg, woont samen met haar partner Phil (32) en denkt na over de toekomst.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Of het haar eigen kinderen zijn en zo niet, waarom ze geadopteerd heeft: deze – en meer – opmerkingen krijgt Rachel Garlinghouse wekelijks. En daar is ze helemaal klaar mee.
Op het eerste gezicht vond hij haar wat saai, zij hem ‘zo’n dj’. Toch zijn Dionne Stax en Steven Jansen al vier jaar stapelgek op elkaar. De vonk sloeg over tijdens een fanatiek potje karaoke.
