Beeld: Canva
Als een vader zijn eigen baby baart kijkt de wereld weleens verbaasd op. Transgender ouders lopen nog altijd tegen verouderde wetgeving en stigma’s aan.
Ruben (26) droeg zijn kinderen Ties (6) en Tuur (3) zelf. Hij heeft een omgangsregeling met hun moeder.
“Op het schoolplein ben ik gewoon Ruben, de vader van Ties en Tuur. Soms krijg ik vragen; ben ik niet bang dat mijn kinderen gepest worden met hun transgender vader en hun genderneutrale opvoeding? Het zijn vaak vragen vanuit eigen onwetendheid en angst, en daar antwoord ik altijd open op. School vroeg juist geïnteresseerd naar informatieve boekjes voor kinderen. Het opmerkelijkst vinden mensen meestal dat ik een alleenstaande – hoewel verloofde – vader ben. Dat vinden ze óf zielig óf geweldig.
Mijn ex Sam en ik waren jong toen we onze oudste kregen: ik was 19, zij 21. Op de natuurlijke manier, Sam is ook transgender. Mijn hele leven had ik al een kinderwens, maar die wilde ik niet vervullen als ik al testosteron zou gebruiken – ook al kon ik daar volgens de artsen probleemloos tijdelijk mee stoppen. Dat zette druk achter het zwanger worden, want mijn transitie uitstellen was voor mij in psychisch opzicht geen optie.
Niemand keek me raar aan met mijn zwangere buik, alleen het ziekenhuispersoneel tijdens de poliklinische bevalling vond onze situatie nogal speciaal. Ik wilde alleen geen borstvoeding geven – of chest feeding, zoals veel trans en non-binaire personen dat liever noemen. Dat riep te veel dysforie op, het gevoel dat mijn lichaam niet bij me paste.
Doordat ik voor de zwangerschap van Tuur inmiddels met testosteron was begonnen en me met mijn lagere stem en spiermassa meer mezelf voelde, lukte het wel. Na veertien maanden chest feeding heb ik mijn borsten laten verwijderen. Nu voelt mijn lichaam eindelijk als het mijne.
Mijn genderidentiteit speelt zeker een rol in mijn ouderschap. Een trans vader die zijn eigen kind draagt is echt iets anders dan een zaadleverende cis man: iemand die zich comfortabel voelt bij het geslacht waarmee hij is geboren. Het geeft nu eenmaal een andere band.
Op de ziekenhuisdossiers van de kinderen sta ik vermeld als vader, op hun geboorteaktes ook als ‘moeder waaruit het kind geboren is’. Hun moeder is voor de wet hun vader. En probeer alleen maar eens een kraampakket aan te vragen bij de verzekering, als man in verwachting.
Voor de kinderen is het normaal dat ze uit de buik van papa komen. Andere kinderen staan er niet bij stil. Vragen hooguit: is dat waar? Als ik dan uitleg dat ik geboren werd met een meisjeslichaam terwijl ik eigenlijk een jongen ben, zijn ze volmaakt tevreden.”
Raymond is papa, maar wordt voor zijn kinderen binnenkort mama: ‘Ik zie er niet tegenop om het ze te vertellen’. Je leest zijn verhaal hier.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.
