Beeld: Getty Images
Op het eerste gezicht lijkt het een onschuldige keuze: een gezonde lunch voor je kind. Maar wat gebeurt er als die keuze ineens sociale gevolgen krijgt in de klas?
Viola: “Als moeder wil ik dat mijn kind gezond opgroeit. Dus ja, wanneer ik ’s ochtends het lunchpakketje van mijn dochter klaarmaak, hoef ik niet lang na te denken: komkommer, paprika, mandarijntje, misschien een appel voor de variatie. De andere moeders op school? Die doen dat duidelijk heel anders. Daar verdwijnen vrolijk verpakte koekjes, snoepjes en kleine chocoladerepen in de trommels. Ik oordeel niet, maar kies daar zelf gewoon liever niet voor.
Wat ik niet had voorzien: mijn dochter blijkt een soort rondlopende koekjesradar te zijn geworden. Waar ik ’s ochtends trots een regenboog aan groenten meegeef, zit zij tijdens de lunch als een kleine onderhandelaar aan tafel bij de kinderen in haar klas om eten te ruilen (spoiler: niemand wil ruilen voor komkommer). Blijkbaar zijn mijn gezonde keuzes niet alleen mijn keuzes. Ze hebben ook effect op haar sociale status. En die keldert nu sneller dan een mandarijntje dat uit je tas rolt.
Deze week werd het pijnlijk duidelijk. Er werden nieuwe groepjes gemaakt in de klas. De kinderen mochten zelf twee namen opschrijven van wie ze graag naast zich wilden hebben. Superleuk idee, dacht ik nog. Vriendschappen versterken, gezelligheid, dat soort dingen. Tot mijn dochter thuiskwam. Ze was niet gekozen door haar vriendinnetjes. Waarom niet? Omdat ze ‘altijd om koekjes vraagt.’
Daar zat ik dan, met mijn bakjes komkommer en mijn principes. Ik wilde gewoon een gezonde moeder zijn. Niet die moeder die haar kind volstopt met suiker. Maar blijkbaar heb ik per ongeluk een sociaal experiment gestart waarbij mijn dochter de enige is zonder koekjes en dus zonder vriendinnen.
Dus nu twijfel ik. Moet ik mijn koers aanpassen? Een compromis sluiten? Een verdwaald koekje in haar trommel smokkelen voor haar sociale leven? Of moet ik haar trainen tot de ultieme “gezonde influencer” van de klas? Voorlopig blijft ik ergens in het midden. Misschien een koekje op vrijdag. Of woensdag. Wat ik vooral weer heb geleerd: moederschap is één groot evenwichtsspel.”
Ook Jorien heeft wel eens akkevietjes met haar kind. Bijvoorbeeld toen de inhoud van de luier van haar kind zich verspreidde over alle ballen in de ballenbak. Haar verhaal lees je hier.
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Janna en haar gezin waren net verhuisd en sloten zich aan bij een nieuwe kerk. Al gauw maakte Janna vriendinnen. Dacht ze.
Marousha dacht dat ze zich goed had voorbereid op haar zwangerschap, de bevalling en de kraamweek, maar met één ding had ze geen rekening gehouden.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
