Renate: ‘Mijn zoon wil dolgraag een eigen hond, maar tijdens zijn eerste proefwandeling ging het mis’

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

Jens (9) vraagt zijn ouders al maanden om een eigen hond. Om te bewijzen dat hij die verantwoordelijkheid aankan, mag hij de golden retriever van de buren uitlaten. Maar als hij even later thuiskomt, moet moeder Renate (39) twee keer kijken voordat ze zijn wandelmaatje herkent.

Lees verder onder de advertentie

Renate (39) is getrouwd met Leo (37) en moeder van Jens (9): “Als het aan Jens ligt, hadden we allang een hond gehad. Het liefst een golden retriever, want die zijn volgens hem lief, slim en vooral heel knuffelbaar. Al maanden probeert hij ons ervan te overtuigen dat een hond echt een fantastisch idee is.

Lees verder onder de advertentie

‘Ik laat hem iedere dag uit, mam. Ook als het regent. En ik geef hem eten en ruim alles op.’ Dat laatste zegt hij met zoveel overtuiging dat ik bijna zou vergeten hoeveel moeite het hem soms kost om zijn eigen sokken in de wasmand te gooien. Leo en ik vinden honden hartstikke leuk, maar we weten ook hoeveel werk erbij komt kijken. Een hond moet iedere dag naar buiten, heeft aandacht nodig en is er niet alleen wanneer je zin hebt om te spelen. Jens begrijpt dat allemaal, zegt hij. Alleen wilden wij daar graag eerst wat bewijs van zien.

Een proefrondje

Onze buren hebben Boris, een prachtige golden retriever met zo’n goudkleurige vacht die bijna glanst in de zon. Jens is dol op hem. Iedere keer als Boris buiten loopt, staat Jens het liefst al bij het hek om hem te aaien. Toen de buren vertelden dat Jens best eens met Boris mocht wandelen, zag hij zijn kans schoon. Dit was hét moment om te laten zien dat hij klaar was voor een eigen hond.

Lees verder onder de advertentie

We spraken af dat hij een rondje door de buurt zou lopen, langs het wandelpad waar hij vaker met ons komt. De buurvrouw gaf hem de riem en vertelde nog even waar hij op moest letten. Jens luisterde bloedserieus.

Vol goede moed

Daar ging hij. Negen jaar oud, met de riem stevig in zijn hand en Boris vrolijk naast zich. Jens keek nog één keer achterom en stak zijn duim op. ‘Zie je wel, mam? Gaat helemaal goed!’ Ik zwaaide en liep weer naar binnen. Leo zat aan de keukentafel en vroeg hoe het ging met onze toekomstige hondenbezitter. Ik vertelde dat Jens vol zelfvertrouwen was vertrokken. ‘Nou, wie weet’, zei Leo. ‘Misschien verrast hij ons.’ Een tijdje later hoorde ik de voordeur opengaan. Ik verwachtte Jens te zien met een tevreden glimlach en een keurige Boris naast zich. Die glimlach was er inderdaad. Maar wat was er met Boris gebeurd?

Lees verder onder de advertentie

Een moddermonster

Ik moest werkelijk twee keer kijken. Waar was die prachtige goudkleurige hond gebleven? Voor me stond een dier dat van zijn poten tot bijna aan zijn oren onder de bruine modder zat. Zijn lange vacht hing in natte slierten naar beneden en bij iedere beweging vielen er nieuwe klodders op de vloer. ‘Jens! Wat is er met Boris gebeurd?’

Lees verder onder de advertentie

Blijkbaar had Boris onderweg een moddersloot ontdekt en besloten dat een frisse duik precies was wat deze wandeling nodig had. Jens had geprobeerd hem tegen te houden, maar tegen een enthousiaste golden retriever met een duidelijk plan was weinig te beginnen. Boris zelf leek nergens spijt van te hebben. Hij stond vrolijk te kwispelen, waardoor er ook nog wat modder tegen de muur belandde.

Nog steeds graag?

We hebben de buren natuurlijk meteen verteld wat er was gebeurd. Gelukkig konden ze erom lachen. Boris moest alleen wel uitgebreid worden schoongemaakt voordat hij weer een beetje op zijn oude zelf leek. Jens hielp mee, want dat hoort volgens ons ook bij het zorgen voor een hond. Niet alleen het leuke wandelen en knuffelen, maar ook de minder gezellige klusjes. En eerlijk is eerlijk: hij deed het zonder mopperen. Nou ja, bijna zonder mopperen.

Lees verder onder de advertentie

Sindsdien begint Jens nog regelmatig over een eigen hond. Alleen klinkt zijn belofte om hem iedere dag uit te laten tegenwoordig iets minder vanzelfsprekend.

Jens (9) wilde maar wat graag bewijzen dat hij klaar was voor een eigen hond. Maar ook bij Lara zorgt de wens van haar kinderen voor een flink dilemma: haar man heeft achter haar rug om al een puppy gereserveerd, terwijl zij helemaal geen hond wil. Lees hier waarom ze twijfelt of ze haar kinderen hun puppy nog kan ontzeggen.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail