Je mag dan wel moeder zijn, op dat festival zul je de wereld wel ’ns even laten zien dat die vrije, wilde meid in je nog springlevend is. Dacht je.
Lees verder onder de advertentie
Sugarbabe
Nadia (33): “Ik was de hele dag al bezig geweest met m’n haar: leuke beach waves, beetje spray erin, precies goed. Tijdens het festival kreeg ik steeds complimentjes en voelde ik me echt top. Totdat ik naar de wc ging en mezelf in de spiegel zag… M’n haar zat nog steeds ‘goed’, maar er zat dus een halve pluk suikerspin in verstrengeld die inmiddels was gesmolten. Ik liep er al uren bij alsof er een roze hamster in m’n kapsel woonde.”
Lees verder onder de advertentie
Food fiasco
Loïs (40): “Gezellig met het gezin naar een foodfestival veranderde in een nachtmerrie. De jongste raakte zoek. Met tientallen medewerkers en festivalgangers zochten we ons rot. Ik was compleet in paniek, echt totaal hysterisch. En toen vonden we hem, dansend bij een bellenblaasmachine. Vervolgens probeerden we nog maar iets van de middag te maken door heel veel eten te kopen. Uiteindelijk waren we meer dan 200 euro armer voor een vreselijke herinnering.”
Marloes (30): “Met mijn kolfapparaat en koeltas meldde ik me braaf bij de EHBO. ‘Ik wil graag kolven’, zei ik. Het meisje achter de balie, een jaar of 18, keek me aan alsof ik net had gevraagd of ik daar een geit mocht melken. ‘Wat? Moet je… kokhalzen?’ Met wat paniekerig Googlen en plaatjes aanwijzen wist ik uiteindelijk uit te leggen wat ik bedoelde. Daarna werd ik in een wachtruimte gezet waar ik voor mijn gevoel eeuwen heb gezeten. Ik was duidelijk categorie ‘niet urgent’, want iedereen met kots, bloed of vage drugsblikken mocht voor. Later die dag heb ik dus gewoon achter een boom staan kolven.”
Lees verder onder de advertentie
Tegen het blote lijf
Claire (46): “Twee vriendinnen en ik hadden weer eens zin om ons ouderwets te bezuipen en in de lampen te hangen. We begonnen al om 12 uur ’s middags met een paar wijntjes en shopten in aangeschoten staat weinig verhullende outfits om die avond in los te gaan. Toen kwam ons plots ter ore dat er op dát moment een festivalletje plaatsvond in onze eigen stad. ‘Let’s go!’ riepen we met onze dronken koppen. Eerst doken we nog even een winkel in om onszelf in het pashokje in die sexy outfits te hijsen. We waren nog geen tien minuten op het festival of ik liep mijn 16-jarige dochter tegen het lijf. De dochter tegen wie ik altijd heel hard roep dat ze zich niet te bloot mag kleden. Nou, ze zag er inderdaad keurig uit. Ik daarentegen… Het is drie jaar geleden, maar ik hoor het nog minstens een paar keer per maand.”
Lees verder onder de advertentie
Kom je hier vaker?
Manon (38): “Ik had me voorgenomen: dit jaar ga ik écht niet in zo’n vieze dixie naar de wc. Dus toen ik moest plassen en de rij zag, dacht ik: joh, ik loop wel even een stukje het terrein af, zoek een rustig plekje en klaar. Ik vond een soort bosachtig stukje achter een hek, helemaal niemand te zien, dus ik hurkte neer en dacht: top geregeld. Net op het moment dat ik weer overeind wilde komen, hoor ik ineens geritsel. Ik kijk op… staat daar dus de vader van een jongetje uit de klas van mijn dochter. Ik keek hem aan, half gehurkt, broek nog op m’n enkels. Hij zei alleen maar: ‘Oh… hoi Manon.’ En liep toen weer achteruit weg alsof hij een wild dier had gespot. Maandag op het schoolplein hebben we allebei gedaan alsof we elkaar nog nooit in ons leven hadden gezien.”
Lees verder onder de advertentie
Columnist Simone ging ook naar een festival, en besefte daar wat voor opa-en-oma-economie achter zo’n festival schuilgaat. Je leest het hier.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.