Nadia ging naar een festival: ‘Ik liep er al uren bij alsof er een roze hamster in mijn kapsel woonde’

Illustratie bij: Nadia ging naar een festival: ‘Ik liep er al uren bij alsof er een roze hamster in mijn kapsel woonde’ Beeld: Kek Mama
Tara Stokdijk
Tara Stokdijk
Leestijd: 4 minuten

Je mag dan wel moeder zijn, op dat festival zul je de wereld wel ’ns even laten zien dat die vrije, wilde meid in je nog springlevend is. Dacht je.

Lees verder onder de advertentie

Sugarbabe

Nadia (33): “Ik was de hele dag al bezig geweest met m’n haar: leuke beach waves, beetje spray erin, precies goed. Tijdens het festival kreeg ik steeds complimentjes en voelde ik me echt top. Totdat ik naar de wc ging en mezelf in de spiegel zag… M’n haar zat nog steeds ‘goed’, maar er zat dus een halve pluk suikerspin in verstrengeld die inmiddels was gesmolten. Ik liep er al uren bij alsof er een roze hamster in m’n kapsel woonde.”

Lees verder onder de advertentie

Food fiasco

Loïs (40): “Gezellig met het gezin naar een foodfestival veranderde in een nachtmerrie. De jongste raakte zoek. Met tientallen medewerkers en festivalgangers zochten we ons rot. Ik was compleet in paniek, echt totaal hysterisch. En toen vonden we hem, dansend bij een bellenblaasmachine. Vervolgens probeerden we nog maar iets van de middag te maken door heel veel eten te kopen. Uiteindelijk waren we meer dan 200 euro armer voor een vreselijke herinnering.”

Lees verder onder de advertentie

Laatste hulppost

Marloes (30): “Met mijn kolfapparaat en koeltas meldde ik me braaf bij de EHBO. ‘Ik wil graag kolven’, zei ik. Het meisje achter de balie, een jaar of 18, keek me aan alsof ik net had gevraagd of ik daar een geit mocht melken. ‘Wat? Moet je… kokhalzen?’ Met wat paniekerig Googlen en plaatjes aanwijzen wist ik uiteindelijk uit te leggen wat ik bedoelde. Daarna werd ik in een wachtruimte gezet waar ik voor mijn gevoel eeuwen heb gezeten. Ik was duidelijk categorie ‘niet urgent’, want iedereen met kots, bloed of vage drugsblikken mocht voor. Later die dag heb ik dus gewoon achter een boom staan kolven.”

Lees verder onder de advertentie

Tegen het blote lijf

Claire (46): “Twee vriendinnen en ik hadden weer eens zin om ons ouderwets te bezuipen en in de lampen te hangen. We begonnen al om 12 uur ’s middags met een paar wijntjes en shopten in aangeschoten staat weinig verhullende outfits om die avond in los te gaan. Toen kwam ons plots ter ore dat er op dát moment een festivalletje plaatsvond in onze eigen stad. ‘Let’s go!’ riepen we met onze dronken koppen. Eerst doken we nog even een winkel in om onszelf in het pashokje in die sexy outfits te hijsen. We waren nog geen tien minuten op het festival of ik liep mijn 16-jarige dochter tegen het lijf. De dochter tegen wie ik altijd heel hard roep dat ze zich niet te bloot mag kleden. Nou, ze zag er inderdaad keurig uit. Ik daarentegen… Het is drie jaar geleden, maar ik hoor het nog minstens een paar keer per maand.”

Lees verder onder de advertentie

Kom je hier vaker?

Manon (38): “Ik had me voorgenomen: dit jaar ga ik écht niet in zo’n vieze dixie naar de wc. Dus toen ik moest plassen en de rij zag, dacht ik: joh, ik loop wel even een stukje het terrein af, zoek een rustig plekje en klaar. Ik vond een soort bosachtig stukje achter een hek, helemaal niemand te zien, dus ik hurkte neer en dacht: top geregeld. Net op het moment dat ik weer overeind wilde komen, hoor ik ineens geritsel. Ik kijk op… staat daar dus de vader van een jongetje uit de klas van mijn dochter. Ik keek hem aan, half gehurkt, broek nog op m’n enkels. Hij zei alleen maar: ‘Oh… hoi Manon.’ En liep toen weer achteruit weg alsof hij een wild dier had gespot. Maandag op het schoolplein hebben we allebei gedaan alsof we elkaar nog nooit in ons leven hadden gezien.”

Lees verder onder de advertentie

Columnist Simone ging ook naar een festival, en besefte daar wat voor opa-en-oma-economie achter zo’n festival schuilgaat. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail