Beeld: Getty
Wat als je erachter komt dat je kind op zijn eerste schooldag een half uur lang heeft staan huilen? Milenka ging er met gestrekt been in en lag dus meteen vanaf dag een in conflict met de juf.
Milenka, samen met haar vriend, moeder van twee zoons (4 en 2): “Onze oudste zoon ging voor het eerst naar school. Hij vond het ontzettend spannend en moest hard huilen toen wij vertrokken. Hij klampte zich aan me vast en de juf moest hem echt van me af trekken voordat hij me losliet. Niet bepaald de start waarop je hoopt, want dan ga je natuurlijk met lood in je schoenen naar huis.
Mijn schoonzus woont tegenover school en had beloofd dat ze even zou spieken als ze buiten aan het spelen waren, bedoeld om ons gerust te stellen dat hij waarschijnlijk gewoon lekker aan het spelen zou zijn. Viel dat even tegen. Naarmate de dag vorderde had ik nog steeds niks van haar gehoord, dus toen vroeg ik er zelf maar naar.
Ze reageerde terughoudend, maar stuurde uiteindelijk toch een filmpje. Van mijn zoon, op het schoolplein. In zijn eentje bij het hek, keihard huilend. De juf stond verderop en ze keek alleen maar, verder deed ze niks. Ze liep niet naar hem toe, ze ging hem niet troosten. Hij stond daar maar. Mijn schoonzus gaf aan dat mijn zoon het hele half uur dat er buiten gespeeld was, zo bij had gestaan. Ze twijfelde of ze het moest vertellen, want zij kent mij ook langer dan vandaag.
Dit ging ik niet over mijn kant laten gaan. Is die juf nou helemaal?! Dat arme kind, op zijn eerste schooldag! Hoe verzin je het. Met het ophalen ben ik op haar afgestampt en heb ik haar gezegd hoe schandalig ik het vond. Dat je in goed vertrouwen je kind ergens achterlaat en je er dan achter moet komen dat hij helemaal niet in goede handen was.
In plaats van excuses kreeg ik een dreigement: ze was er niet van gediend dat zij gefilmd werd tijdens haar werk en zou hiermee naar de directie gaan. Ik heb geroepen dat ze dat zeker moest doen, want ík zou ook naar de directie gaan. Dat heb ik dus ook maar meteen gedaan. De eerste schooldag, meteen een enorme aanvaring met de juf.
De directrice reageerde gelukkig wel begripvol en snapte dat ik hier absoluut geen fijn gevoel aan overhield. Er staat een gesprek gepland samen met de juf en de directie. Ik ben heel benieuwd wat ze te zeggen hebben.”
Sommige dingen kan je als moeder prima mee wegkomen, maar als vader is dat soms net even anders. Dat werd Jeanette pijnlijk duidelijk, toen haar man bijna in elkaar geslagen werd. Je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
