Beeld: Getty
Wat als je erachter komt dat je kind op zijn eerste schooldag een half uur lang heeft staan huilen? Milenka ging er met gestrekt been in en lag dus meteen vanaf dag een in conflict met de juf.
Milenka, samen met haar vriend, moeder van twee zoons (4 en 2): “Onze oudste zoon ging voor het eerst naar school. Hij vond het ontzettend spannend en moest hard huilen toen wij vertrokken. Hij klampte zich aan me vast en de juf moest hem echt van me af trekken voordat hij me losliet. Niet bepaald de start waarop je hoopt, want dan ga je natuurlijk met lood in je schoenen naar huis.
Mijn schoonzus woont tegenover school en had beloofd dat ze even zou spieken als ze buiten aan het spelen waren, bedoeld om ons gerust te stellen dat hij waarschijnlijk gewoon lekker aan het spelen zou zijn. Viel dat even tegen. Naarmate de dag vorderde had ik nog steeds niks van haar gehoord, dus toen vroeg ik er zelf maar naar.
Ze reageerde terughoudend, maar stuurde uiteindelijk toch een filmpje. Van mijn zoon, op het schoolplein. In zijn eentje bij het hek, keihard huilend. De juf stond verderop en ze keek alleen maar, verder deed ze niks. Ze liep niet naar hem toe, ze ging hem niet troosten. Hij stond daar maar. Mijn schoonzus gaf aan dat mijn zoon het hele half uur dat er buiten gespeeld was, zo bij had gestaan. Ze twijfelde of ze het moest vertellen, want zij kent mij ook langer dan vandaag.
Dit ging ik niet over mijn kant laten gaan. Is die juf nou helemaal?! Dat arme kind, op zijn eerste schooldag! Hoe verzin je het. Met het ophalen ben ik op haar afgestampt en heb ik haar gezegd hoe schandalig ik het vond. Dat je in goed vertrouwen je kind ergens achterlaat en je er dan achter moet komen dat hij helemaal niet in goede handen was.
In plaats van excuses kreeg ik een dreigement: ze was er niet van gediend dat zij gefilmd werd tijdens haar werk en zou hiermee naar de directie gaan. Ik heb geroepen dat ze dat zeker moest doen, want ík zou ook naar de directie gaan. Dat heb ik dus ook maar meteen gedaan. De eerste schooldag, meteen een enorme aanvaring met de juf.
De directrice reageerde gelukkig wel begripvol en snapte dat ik hier absoluut geen fijn gevoel aan overhield. Er staat een gesprek gepland samen met de juf en de directie. Ik ben heel benieuwd wat ze te zeggen hebben.”
Sommige dingen kan je als moeder prima mee wegkomen, maar als vader is dat soms net even anders. Dat werd Jeanette pijnlijk duidelijk, toen haar man bijna in elkaar geslagen werd. Je leest het hier.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
