Beeld: Getty Images
Een krijsende peuter op de vloer van de supermarkt, een schreeuwend kind meesleuren uit de speeltuin, of gewoon om het minste of geringste een dramatische scène in huis waar ze bij ‘The Bold & The Beautiful’ jaloers op zijn. Het tweede levensjaar van een kind wordt niet voor niets ’terrible two’ of peuterpuberteit genoemd.
Van ouders vergt dat eindeloos geduld, veel bijten op de tong en slikken, slikken, slikken.
De pittige driftbuien en stemmingswisselingen van je kleintje kunnen je in het openbaar flink in verlegenheid brengen en maken dat je je achter elkaar verontschuldigt voor zijn of haar gedrag. Maar, zou je je daar wel schuldig over moeten voelen?
Volgens Dris, één van de moeders die haar zegje doet op mamaplatform ScaryMommy.com, absoluut niet. ‘Het opstandige gedrag, alle frustratie en de intensiteit van de driftbuien zijn namelijk heel normaal gedrag voor tweejarigen.’ Je afvragen wat je in hemelsnaam verkeerd doet en waarom je kind totaal niet naar je luistert, is dan ook onterecht. ‘Het gedrag heeft niets te maken met de manier van opvoeden.’
Gebaseerd op een enorme bak eigen research legt Dris uit: ‘Kinderen ontwikkelen in deze periode van hun leven enorm veel en ze leren onder meer om te luisteren. Maar dat heeft tijd nodig, hun brein moet dat fysiek aankunnen.’
Lees ook
Moeder krijgt kritiek omdat haar peuter (2) op blote voeten loopt in de supermarkt >
Hoezeer je je ook schaamt op sommige momenten, realiseer je dat je je voor dat (helaas) normale gedrag niet hoeft te verontschuldigen. ‘Het is zo gemakkelijk om je veroordeeld te voelen, of het gevoel te krijgen dat je een slechte moeder bent. Maar deze kleintjes zijn nu eenmaal normale peuters, die normale ontwikkelingen doormaken. Iedereen die ooit een tweejarige heeft gehad, zal dat begrijpen.’
Het betekent echter niet dat je wangedrag moet goedkeuren, maar het is vást niet de oprechte intentie van je peuter om je leven tot een hel te maken en je op de kast te jagen door totaal niet te luisteren, meent Dris. Jonge kinderen hebben nou eenmaal nog geen controle over hun emoties, weten niet hoe of waarom ze moeten stoppen met krijsen, hoe ze weer kunnen afkoelen na een driftbui en moeten slapen op commando.
‘Als je een moeder ziet die het moeilijk heeft met een driftige peuter, oordeel dan niet, maar steun haar met een glimlach of een ‘goed bezig’. Het gedrag van zo’n jong kind zegt namelijk niets over haar manier van opvoeden.’
Of het er nu bijhoort of niet, je wil die miepende peuter toch een beetje tevreden houden. Híer moet je op letten bij het shoppen van geschikt speelgoed.
Bron: ScaryMommy
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Sommige situaties staan simpelweg niet in het grote handboek der opvoeding. Zoals betrapt worden op een moment dat absoluut niet voor kinderogen bedoeld was. En dan ook nog een bloedserieuze vraag krijgen die zó onschuldig is, dat je niet weet of je door de grond wilt zakken of keihard moet lachen.
