Het is wat, meemaken dat je dochter groeit in de buik van een draagmoeder. Sophie de Buisonjé: “Mijn buik voelde soms zo leeg.”

Er zijn momenten waarop Sophie de Buisonjé nog weleens wordt overvallen door het ouderschap. “Op sommige dagen denk ik: ha, ik zit er lekker in. Dan draaien de kinderen goed, zit ik zelf lekker in mijn vel en is iedereen blij en in balans. Alleen nu is die balans een beetje weg door de verbouwing.” Sophie en Xander kochten vorig jaar een prachthuis in Bussum: een statig pand uit 1882 met een oppervlakte van 480 vierkante meter, groot genoeg om met het hele gezin te kunnen wonen én werken. Ze zagen zichzelf er al zitten deze zomer, maar helaas loopt de verbouwing al een paar maanden uit.
 

De Grote Verhuizing

Een klein jaar geleden verhuisden Xander en Sophie al van Amstelveen naar een huurwoning in Bussum. De voornaamste reden was zoon Dex, vertelt Xander: “Dex kreeg in korte tijd te maken met ingrijpende gebeurtenissen. Hij kreeg een zusje en ging halverwege het schooljaar mee naar Amerika om haar op te halen. We wilden hem niet ook nog eens tussentijds van school laten veranderen, dan moest hij dáár weer aan wennen. Nu heeft hij hier al vriendjes. En straks wonen we pal naast zijn school.” De Grote Verhuizing zal dit najaar plaatsvinden. “Met Kerstmis zitten we er met de hele familie aan tafel. Het wordt tijd, want die verbouwing is natuurlijk hel tot de macht vier”, grinnikt Xander.
 

"Opnieuw zwanger worden onverstandig"

Maar er was er inderdaad ook nog die andere grote gebeurtenis die dit jaar – eigenlijk de afgelopen jaren, roept Xander – overheerste. De geboorte van Céla­-Lynn, de dochter waar ze lange tijd alleen maar op konden hopen. Het is 2013 als Sophie onder het mes moet omdat er een tumor in haar buikholte zit. Goedaardig weliswaar, maar hij moet meteen worden verwijderd. De operatie verloopt succesvol. Als ze dat goeie nieuws te horen krijgen, vertelt de arts er meteen achteraan dat het absoluut onverstandig is opnieuw zwanger te worden. De hormonen die vrijkomen, zouden de kans op herhaling vergroten. Sophie: “Dan ben je twee seconden blij omdat de tumor weg is, maar krijg je meteen een nieuwe knauw te verwerken. Bizar. En dat terwijl Xander en ik net tegen elkaar hadden uitgesproken nog een kind te willen. Dan word je wel even op je plek gezet.”
 

Draagmoeder

Al snel na de operatie gaat Sophie op zoek naar andere mogelijkheden. “Ik ben ongeduldig, dat zit in mijn aard, maar het was ook een mentaal proces. Dat ik letterlijk iets nieuws aangreep om naar de toekomst te kijken.” Via een online forum komt Sophie in contact met een Nederlandse vrouw die haar kinderen kreeg met behulp van een Amerikaanse draagmoeder. “Ik las haar verhaal en er kwam een soort van euforie over me heen. ‘Xander, er zijn toch nog mogelijkheden!’, riep ik uit. Het verhaal van die vrouw gaf me houvast, het hielp me door te gaan. Sowieso: ga het maar eens afsluiten als je zo’n grote wens hebt. Ik was in die tijd ook best dominant. Ik geloof niet dat ik Xander de ruimte gaf dat het géén optie was.”

Xander: “Weet je dat ik daar nooit iets van heb gemerkt? Ik stond er juist heel erg voor open.”
Sophie: “Niet? Zo voelde dat wel.”
Xander: “Ik had zoiets van: ik moet mijn vrouw in dit proces zoveel mogelijk steunen. Natuurlijk beslis ik mee, maar Sophie was degene die een stukje vrouw­zijn verloor: zij kon onze toekomstige baby immers niet zelf dragen. Dus vond ik dat zij dit wel mocht bepalen.”

Xander en Sophie vinden via een Amerikaans bureau een draagmoeder en vliegen geregeld naar Los Angeles voor een ivf­poging. “De eerste keer was ik bloednerveus”, vertelt Sophie. “Je krijgt toch hormonen toegediend en ik reageerde daar best gevoelig op. Je voelt dat er iets in je lijf gebeurt.” Xander: “En ik moest die hormonen in haar buik injecteren. Ik voelde me net zo'n louche wielerdokter die dope aan het toedienen was.”
 

Nog niet compleet

Het hele traject lijkt moeilijker dan gedacht. Xander: “Je denkt heel naïef: we sturen die embryo’s op en huppakee, we zijn zwanger. Maar het ging een paar keer mis. Na afloop zeiden we steeds: we kappen ermee. Het was iedere keer zo’n diepe teleurstelling. Bovendien begonnen we aan alles te twijfelen: we waren allebei gezond, waarom lukte het dan niet? Maar na een paar dagen wilden we het dan toch weer proberen.” Soms stuitten ze daarin op onbegrip. Sophie: “‘Je hebt toch al een kind?’, hoorde ik dan. Terwijl ik dacht: waarom kan de wens voor een tweede niet net zo groot zijn? Bij mij was die wens misschien nog wel groter. De liefde die ik voor Dex voelde, wilde ik nog eens meemaken. Dat merkte ik aan alles. Zaten we thuis aan het avondeten, keek ik naar de lege stoel tegenover me. Voor mijn gevoel waren we als gezin nog niet compleet.”


Laatste kans

Ze hebben uiteindelijk nog één ivf­poging over. “Het was onze laatste kans omdat onze embryo’s simpelweg op waren”, vertelt Xander. “Ik denk dat het daarna ook echt klaar was geweest voor ons. Het drukt zó op je leven. Bijna iedere vakantieperiode stond in het teken van ivf en vlogen we op en neer naar Amerika.” De twee zijn tegenover Dex en Sem – Xanders zoon uit zijn eerdere relatie met Wendy van Dijk – altijd open geweest over het draagmoederschap. Xander: “Zoiets groots hou je niet geheim. Bovendien kon dat niet eens, want Dex reisde met ons mee. Sophie en ik hadden er alleen niet aan gedacht dat we ze ook steeds moesten teleurstellen. Dex was weliswaar nog jong, maar Sem wist dondersgoed waar we mee bezig waren. Hing ik vervolgens weer met hem aan de lijn om te vertellen dat het niet was gelukt. Later zijn we daar terughoudender in geworden. Wat dat betreft hebben we de impact van deze hele situatie wel onderschat.”

Het hele interview staat in Kek Mama 10-2017.

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >