Kimberley Klaver is actrice, voormalig radio dj en moeder van een zoon (1,5) en 3 stiefkinderen.
Lees verder onder de advertentie
Ik denk dat ik een goede moeder ben. Ik stroom over van liefde en ik doe mijn best om een veilig en fijn thuis te creëren. Mijn kind lijkt in ieder geval fan te zijn van mij, dus dat geeft vertrouwen.
Waarom is het dan zo dat gevoelens als kwetsbaarheid en onzekerheid zoveel ruimte krijgen op dit gebied? Waarom is het zo dat kritische feedback en moedermaffia aanvallen het moederhart rechtstreeks raken? En waarom vind ik het belangrijk dat andere mensen mij ook een goede moeder vinden, want wat doet dat er toe? Het gaat immers om het kind en ons gezin en dat zit helemaal goed.
Lees verder onder de advertentie
En toch vind ik het prettig om te horen dat ik het goed doe. Voor mijn moeder ego is dat fijn en deze vorm van bevestiging voelt als een warme deken, veilig en knus. Het geeft een high. Met als keerzijde dat wanneer er kritiek of een vooroordeel mijn kant op wordt geslingerd, ik het ervaar als een dolk in mijn hart en ik met gebalde vuisten en de straat op ga. Om vervolgens ietwat verslagen en wankel terug te keren naar mijn taken als moeder.
Goedkeuring
Ik denk dat moederschap voor vele van ons een van de belangrijkste zaken zijn waarin wij geen “fuck ups” willen maken want de kleine is ons meest dierbare bezit. En dus willen wij het graag fantastisch doen.
En dat resulteert in mijn geval wel eens in little mum lies. Ik weet niet waarom, maar de goedkeuring van de moedermaffia is dan belangrijker dan de gehele waarheid in zijn puurste vorm. En gezien het feit dat ik een nose job niet zie zitten, legt deze Pinokkio maar even alle kaarten op tafel.
Wanneer er naar borstvoeding wordt gevraagd, heb ik de neiging om er een maand bij te “jokken”. Ik heb 3 maanden borstvoeding gegeven en toen koos ik voor flesvoeding. Wanneer er naar gevraagd wordt heb ik altijd de neiging om daar een maandje bij te sprokkelen, om maar te voorkomen dat men mij een lui, egoïstisch wezen vindt.
Wanneer er quasinonchalant wordt gevraagd naar schermtijd begin ik niet over het feit dat ik vroeg in de ochtend half slapend mijn telefoon aan mijn zoon geef omdat ik weet dat ik dan nog 30 minuten langer kan slapen. Ik wil nog niet eens denken aan het oordeel hierover dus smokkel daar ook maar minuutje of 15 vanaf.
En wanneer er wordt geïnformeerd naar de kamer en het slaapgedrag van zoonlief voel ik schaamte om toe te geven dat hij nog steeds met anderhalf jaar bij ons op de kamer slaapt. Ik wil niet horen dat ik nu mijn kind heb verpest en mogelijk heb getraumatiseerd met seksgeluiden van zijn ouders.
Competitie
Dus, ik speel soms met de waarheid of begin lukraak over iets anders te kletsen. En dat past niet bij mij, want in de kern ben ik open persoon die geen blad voor de mond neemt en graag een discussie aanga. Maar het moederschap kan mij doen wankelen.
Ik ben erachter gekomen dat dat voor veel mama’s geldt. Dat geeft vertrouwen. En een gevoel van saamhorigheid. En dus heb ik mij voorgenomen dat de strenge “jury” de rambam kan krijgen en dat het gevoel van verbroedering ipv competitie de overhand moet en zal krijgen.
Geen 1 manier
En dus zeg ik tegenwoordig met trots dat die kleine nog steeds naast mij slaapt omdat ik heerlijk vind hem naast mij te horen slapen en dat ik intuïtief heus aanvoel wanneer de tijd voor ons rijp is. En zo is het eigenlijk met veel dingen rondom moederschap, je voelt het zelf intuïtief echt het beste en er is geen 1 manier.
Lees verder onder de advertentie
En ze kunnen beter over je fiets lullen, dan over jouw lul fietsen. En dat geldt vast ook voor vagina’s.
Kimberley Klaver, 35 jaar is woonachtig in Amsterdam en heeft een zoon van anderhalf en 3 stiefkindjes. Ze speelde als actrice o.a in de series Spangas en Vechtershart, ze werkte als radio dj voor Qmusic en heeft eigen programma’s gemaakt voor LINDA.TV waaronder Badgasten en Bekende Baasjes. Nu schrijft ze haar eerste feelgood roman en is ze presentatrice van het RTL4 programma Mama’s Wereld.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.