Welke taart gaan we bestellen, wie nodigen we uit en wat gaan we doen? Een verjaardagsfeestje organiseren kan heel wat stress opleveren. Blogger Rachel Garlinghouse besloot de verjaardag van haar zoon dit jaar heel anders aan te pakken – met succes.
Lees verder onder de advertentie
‘De dag nadat mijn zoon zes was geworden, begon hij al te praten over zijn zevende verjaardag’, zegt Rachel. ‘Hij verheugt zich altijd enorm op zijn partijtje. Maar toen dit jaar zijn zevende verjaardag naderde, besloot ik dat ik geen zin had om een feest te organiseren.’
Haar reden? Dat zijn er meerdere. ‘Er zijn tegenwoordig zoveel ouders die niet reageren op de uitnodiging, dus je hebt geen idee wie er komen. Bovendien misdragen veel kinderen zich en zijn er altijd ouders die niet alleen het uitgenodigde kind afleveren, maar ook de neef en twee broers en zussen. Dus je bent nog een gratis oppas ook.’
Lees verder onder de advertentie
Kleine feestjes
Een beetje schuldig voelde Rachel zich wel, toen ze dit jaar besloot om die hele chaos te vermijden en geen feestje te organiseren voor haar zoon. ‘Ik dacht dat we een hele discussie zouden krijgen, maar gek genoeg vond hij het prima.’
In plaats van een partijtje nodigde ze meerdere mensen apart uit. ‘Zo ging hij met zijn vader lasergamen, kwamen het weekend erna zijn opa en oma op bezoek en verraste zijn beste vriend hem op zijn verjaardag met een nieuw boek.’
‘Gaat om het gevoel’
Het laat volgens Rachel zien dat één groot verjaardagsfeest niet per se nodig is om je kind een fijne verjaardag te geven. ‘Het gaat erom dat je kind het naar z’n zin heeft en het gevoel heeft dat hij jarig is.’
Wel zegt ze dat ieder kind anders is. ‘Zo heb ik een dochter die een paar jaar ouder is en smeekt om een verjaardagspartijtje. Prima, want zij begrijpt dat het een heel gedoe is om te organiseren en helpt daarbij mee. Bovendien is het makkelijker om een oogje te houden op een paar tieners dan op twintig hysterische zevenjarigen.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.