Mijn oudste zoon wordt binnenkort zes. Hij wil de lekkerste traktatie ooit uitdelen en het leukste verjaarspartijtje van de hele wereld geven. Mijn man en ik hebben beiden een fulltimebaan, hoe pakken we het zo efficiënt mogelijk aan?
ELS & DO: De lekkerste traktatie ooit vinden kinderen van dat gore, mierzoete, lichtgevende snoepgoed van de Action. Als je er een geigerteller bij zou zetten, zou hij uitslaan. Helaas zullen alle ouders u haten als u uw zoon daarop laat trakteren. Verantwoorder is de snoep-sushi die je bij elke supermarkt kunt krijgen. Die is gemaakt van natuurlijke ingrediënten, zonder toevoeging van kunstmatige smaakstoffen.
Als u het leukste partijtje ooit wil geven, zegt u tegen uw zoon dat hij iedereen mag uitnodigen wie hij wil. Zoals Do’s zoon Bruno voor zijn eerste partijtje. Bruno vroeg alle jongetjes uit de klas. Do had een koekhapmoment op het programma staan, een tonnetjesloopmoment. Een tafel vol mandarijntjes en bananenschijfjes.
Er duikelde een horde testosteronbommetjes binnen die al snel veranderde in een bal armpjes en beentjes die door het huis rolde, de koeken eraf ragde, over de tonnetjes denderde. Do stond verloren bij haar Ezeltje Prikstand. De ouders die hun kinderen ophaalden, stonden versteld van de ravage. Na afloop zei Bruno met rode konen: ‘Dit was het allerleukste partijtje ooit.’ Daarna viel hij in slaap op de geplette mandarijntjes.
Lees ook
Met deze 12 traktaties kan jouw kind zéker aankomen op school >
Als u zo’n partijtje wil overleven, vraagt u assistentie. Geef NOOIT in uw eentje een partijtje. Daarmee onderschat u het fenomeen. Met jongetjes gaat u naar buiten, de natuur in. Bruno kreeg tot zijn twaalfde – vanaf de brugklas willen kinderen goddank geen partijtjes meer – voetbalpartijtjes in de duinen.
Onder leiding van Dylan die voetbalde bij de Ajax jeugdopleiding. Tegen een zakcentje leerde hij Bru’s vriendjes voetbaltrucs. Daarna mochten ze die in praktijk brengen tijdens een potje voetbal. Do hoefde alleen te zorgen voor rode en gele schouderlintjes, limonade en een winnaarsbokaal. De jongetjes van toen zijn nu mannen, die graag met een biertje napraten over de leukste partijtjes die ze hebben gehad: die van Bruno.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 09-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Kinderen, luchthavens en op tijd komen: het is nogal een uitdaging. Als je kinderen dan ook nog verstoppertje gaan spelen en er eentje spoorloos verdwenen blijkt, slaat de paniek al snel toe.
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
