Beeld: Canva Pro
Het huisdier van je kind, hun oogappel, hun grootste liefde. En dan gaat ‘ie dood. Shit happens, maar of je kind hier ooit nog overheen komt, is de vraag. Of… je stelt het moment nog even uit. En nog eens. En nog eens. Zo ging het met de hamster van Merel en Fynn.
Yara (39), samen met Mark (39), moeder van Merel (10) en Fynn (8): “Wij hebben dus een wonderhamster. Ja, heus. Nou ja, als je het onze kinderen vraagt, dan. Onze hamster Mylo is laatst maar liefst zeven jaar geworden, geloof het of niet.
Oké, oké, ik lieg mijn kinderen voor en nee, daar ben ik heus niet trots op. Het is uit noodzaak geboren. Ik heb bij mijn kinderen gewoon totaal geen ruggengraat, en toen driejarige Merel voor de tigste keer zei dat ze toch zoooo graag een hamster zou willen, zwichtte ik. Ze kreeg haar hamster en ze was er zielsgelukkig mee.
Alleen… die betreffende hamster werd maar anderhalf jaar oud. Merel was zó dol op dat beestje en Fynn kreeg er juist een beetje een band mee. Mijn hart brak bij het idee dat ik hen moest vertellen dat Mylo dood was. Dus ik kocht stiekem een nieuwe. Gewoon, een grijze, net als Mylo. Ik hield mijn hart vast, maar ze hadden niks door.
Mylo 2.0 werd maar liefst drie jaar oud. Maar toen kwam ik weer op hetzelfde punt terecht: moest ik mijn lieve, kleine kindjes al op zo’n jonge leeftijd blootstellen aan de dood en het verdriet aandoen? Je raadt het al: dat kon ik niet. Dus ik heb hetzelfde trucje nog een keer uitgehaald. Dit ging er wat minder goed in bij Merel dan de eerste keer. Ze merkte dat hij zich anders gedroeg.
Toch had ze geen argwaan meer, toen ik zei dat hij misschien wat knorriger was geworden, omdat hij toch ook al een dagje ouder werd. Inmiddels is Mylo 3.0 al zo’n tweeënhalf jaar oud, dus ik vrees dat het moment binnenkort weer gaat komen. En dit keer weet ik: ik kan het nu echt niet meer verkopen om hem te ruilen voor een nieuwe hamster. Ze zullen het merken. Dus als deze “wonderhamster” overlijdt, zal ik er toch aan moeten geloven.”
Liegen over de dood van huisdieren doen wel meer moeders, blijkt. Zo ook Jane, die haar zoontje nooit verteld heeft dat zij zijn geliefde huisdier heeft doodgetrapt. Per ongeluk. Je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
