Malu staat zo’n twee jaar ingeschreven als stamceldonor als ze eind december wordt opgeroepen als mogelijke match. Na intensieve medische keuringen en de daadwerkelijke ingreep, hoort ze afgelopen week voor wie haar stamcellen bedoeld zijn: een jongetje van nog geen jaar oud.
‘En dat slaat in als een bom. Helemaal omdat ik een paar weken geleden nog twijfel om überhaupt te doneren. Heb ik wel tijd voor al die onderzoeken? Krijg ik last van bijwerkingen van de beenmergpuncties? Gaat mijn kind er niet onder lijden? En durf ik dat eigenlijk wel, onder narcose gaan? Na een week vol slapeloze nachten besluit ik het toch te doen. Degene die nu ergens op de wereld wacht op een laatste sprankel hoop, is immers ook iemands vader, moeder, broer, zus, zoon of dochter.
Maar als ik nog geen uur na de ingreep (die gelukkig enorm is meegevallen) in het ziekenhuisbed te horen krijg dat mijn stamcellen worden gebruikt voor een baby, een jongetje dat nota bene net zo oud is als mijn eigen zoon, ben ik zó blij dat ik uiteindelijk heb doorgezet. Want hoe intens je het iedereen ook gunt, dat ik een baby nog een kans op leven heb kunnen bieden, voelt als een cadeau.
Naast dat ik iets heb gegeven, heb ik er namelijk veel meer voor teruggekregen: extra bewustwording dat het hebben van een gezond kind niet vanzelfsprekend is – iets waar ik voorheen nog te weinig over nadacht.
Omdat stamceldonatie volgens de wet anoniem is, zal ik nooit te weten komen wie het zieke jongetje precies is. Wel mag ik zijn ouders een brief schrijven en krijg ik over een halfjaar te horen of de behandeling is aangeslagen. Tot die tijd brand ik elke avond en kaarsje. In de hoop dat het goed zal komen, en om extra stil te staan bij het feit dat gezondheid het allerbelangrijkste is.
Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels negen maanden oud.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
