Beeld: GettyImages
Of je kind nu een echte fijnproever of een kieskeurige eter is, het menu van je kleintje kan een enorme zoektocht zijn. Wat eet een dreumes op een dag? En hoeveel eet een peuter nou écht? Wij geven je een realistisch kijkje in de keuken van andere ouders. Deze week het menu van Ties.
Vajèn is moeder van Ties en deelt met ons het dagmenu van haar 3-jarige peuter.
Je zou kunnen zeggen dat het eten met peuter Ties een soort roulette is. Soms wint hij, soms wint Vajèn, maar meestal draait de bal net niet haar kant op. Vandaag neemt ze je mee in haar dagverslag: wat ging er wél in en wat absoluut niet. Spoiler: het kwam goed, maar niet zonder slag of stoot.
“Het begon veelbelovend. Ties zat in zijn kinderstoel met zijn ‘grote jongensbeker’ vol melk. Op zijn bord een sneetje brood met pindakaas. ‘Wil je een boterham?’ vroeg ik met mijn meest enthousiaste stem.
Ties schudde zijn hoofd en duwde het bord van zich af. Oké, plan B: een beschuitje met aardbeienjam. Dat werd ontvangen met een beetje meer enthousiasme, en na flink wat aandringen verdwenen er zowaar een paar kruimels in zijn mond.
Rond tienen probeerde ik de klassieker: een stuk banaan. Fout. Mijn peuter gruwelt van banaan. Ik weet het, maar probeer het toch steeds opnieuw. Wie weet lust-ie het vandaag wel? Maar nee. Dan maar een stukje appel. Hij likte eraan en legde het terug op het bord. Druiven bleken het enige acceptabele fruit, maar slechts drie stuks. De rest werd vakkundig geplet op zijn kinderstoel.
Met een frisse start probeerde ik bij de lunch creatief te zijn. Wraps met roomkaas en een beetje geraspte wortel. Hij nam één hap, verklaarde het ‘vies’ en gebruikte de wrap vervolgens als vliegtuig. De wortel? Die ging rechtstreeks naar de vloer. Uiteindelijk at hij een droge cracker en een paar stukjes kaas. Het was niet veel, maar hé, hij had iets gegeten. De drinkbeker met water werd overigens enthousiast omgekieperd.
Na een stevige wandeling (vooral voor mijn eigen gemoedsrust) probeerde ik mijn peuter blij te maken met een smoothie van avocado, banaan, een vleugje honing en melk. Een Instagramwaardige creatie, al zeg ik het zelf. Ties nam één slok en keek alsof ik hem vergiftigde. ‘Nee mama, bah!’ Uiteindelijk eindigde hij met een cracker zonder iets erop, wat rozijntjes en een beker lauwe thee. Zijn enthousiasme daarvoor maakte gelukkig veel goed.
En toen, na een dag vol halve pogingen en droge crackers, was daar het avondeten. Macaroni met tomatensaus en gehaktballetjes. Simpel, maar blijkbaar precies wat Ties nodig had. Hij keek naar zijn bord, prikte een gehaktbal aan zijn vork en nam een hap. ‘Mmm, mama’, zei hij tussen twee happen door. Mijn hart smolt.
Voor ik het wist, was zijn bord bijna leeg. Hij at zelfs een paar stukjes courgette die in de saus verstopt zaten. Dat moment had ik graag willen vastleggen. Ik complimenteerde hem enthousiast en hij keek trots. Een toetje ging er niet meer in, maar ik was allang blij dat hij zijn avondeten – zonder morren – op had gegeten.
Het blijft altijd een uitdaging, dat eten met Ties. Soms raak ik bezorgd om zijn eetgedrag en vraag ik mij af of Ties niet gewoon leeft op lucht, maar uiteindelijk lukt het meestal toch om iets naar binnen te krijgen. Vandaag gaf hij me een beetje hoop. En morgen? In ieder geval geen banaan. Ik gok dat het weer iets wordt met gehaktballetjes.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
