Ellis: ‘Ik zag mijn dochter op de foto’s van groep 8-kamp en moest twee keer kijken’

Groep 8 kamp Beeld: Canva

Voor het groep 8-kamp zag Ellis’ dochter overal tegenop. Maar toen de eerste foto’s binnenkwamen, moest Ellis twee keer kijken: was dat meisje dat daar stond écht haar dochter?

Lees verder onder de advertentie

Ellis: “Mijn oudste dochter ging afgelopen week met haar klas op groep 8-kamp. Op de school van mijn kinderen doen ze dat meteen in de eerste week van het nieuwe schooljaar. En hoewel ik eerst niet wist of dat nou zo’n goed idee was, ben ik daar achteraf vooral heel dankbaar voor.

Rustig meisje

Mijn dochter is een lieve, rustige meid. Ze staat vaak wat op de achtergrond en vindt het lastig om ruimte in te nemen in een groep. Ze zit al jaren in dezelfde klas en heeft een leuk groepje vriendinnen, maar toch lukt het haar niet altijd om sociaal mee te doen met de rest en zichzelf te zijn. Eén op één met een vriendin komt ze los. Maar zodra de groep groter wordt, voelt ze veel spanning.

Lees verder onder de advertentie

Wekenlang spanning voor het groep 8-kamp

Natuurlijk is het helemaal oké hoe ze is en zijn wij ontzettend trots op haar. Toch gun ik haar dat ze zich wat vrijer kan voelen. Dat ze durft te zijn wie ze is, zonder steeds die spanning te voelen.

In de weken voor het kamp merkte ik hoeveel ze ermee bezig was. Slapen met haar klasgenootjes, de activiteiten overdag, de bonte avond… Ze zag overal tegenop. Samen namen we de situaties door waar ze bang voor was. Met haar juf spraken we af dat ze af en toe bij haar zou inchecken. Ook nam mijn dochter mijn oude mobiel mee, zodat ze ’s avonds altijd even een appje kon sturen als dat nodig was.

Lees verder onder de advertentie

Met trillende handjes vertrok ze

En toen was het zover. Met trillende handjes stapte ze op haar fiets. Samen met haar vriendinnen en de rest van de klas vertrok ze richting het kamp. Ik zwaaide haar uit en blies nog een handkus haar kant op. Daar ging mijn meisje. Ik hoopte vooral dat onze gesprekjes haar genoeg vertrouwen hadden gegeven om ervan te kunnen genieten.

Lees verder onder de advertentie

De volgende ochtend verschenen de eerste foto’s op het ouderportaal. Ik scrolde erdoorheen en ineens zag ik haar. Mijn dochter. Met een ontspannen koppie, hoog tussen de bomen in het klimbos. Zwaaiend naar beneden en lekker gek aan het doen met haar vriendinnen. Alleen al die foto’s stelden me gerust.

Geen enkel appje

De rest van de week bleef het stil. Geen appje van mijn dochter. Geen telefoontje van de juf. En dit keer voelde die stilte juist goed. Aan het einde van het kamp stond ik op het schoolplein te wachten op de fietsende stoet leerlingen. In de verte zag ik ze aankomen.

En daar kwam ook mijn dochter het hoekje om fietsen met een enorme grote glimlach op haar gezicht. Die avond kwamen de verhalen vanzelf. Het ene na het andere enthousiaste verhaal volgde. Ze had het zó leuk gehad. De spanning waar ze vooraf zoveel last van had, bleek nergens voor nodig. En de bonte avond waar ze zo tegenop had gezien? Daar had ze zelfs samen met haar vriendinnen een act opgevoerd.

Lees verder onder de advertentie

Die glimlach zei eigenlijk alles al

Wat was ik trots. Maar vooral: wat was ik blij voor háár. Voor mijn dochter voelde dit kamp als een kleine doorbraak. Ze had ervaren dat ze het ook in een groep echt leuk kan hebben. Dat ze mee kan doen. Dat ze zichzelf mag laten zien. En ineens ben ik heel blij dat hun groep 8-kamp al aan het begin van het schooljaar plaatsvond.

Lees verder onder de advertentie

Want ze heeft nog een heel jaar voor zich. Een heel jaar waarin ze hopelijk een beetje kan vasthouden aan het meisje dat ik na het kamp op dat schoolplein zag aankomen. Met die grote, ontspannen glimlach op haar gezicht.”

Een schoolkamp is niet voor iedereen even makkelijk. Dit ervaarde ook Sophie met haar zoontje. Zijn schoolkamp bleek even anders te eindigen dan verwacht. Je leest het hier.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Mamaplaats.nl. Nog niet uitgelezen? Op Mamaplaats vind je nog veel meer herkenbare, persoonlijke en eerlijke verhalen over het moederschap en gezinsleven.

* Deze naam is gefingeerd. De moeder deelt anoniem haar verhaal.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail